ما دماغ خشک را از باده گلشن کردهایم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ما دماغ خشک را از باده گلشن کردهایمبارها این شمع را از آب روشن کردهایم
هرکه را دیدیم دارد حاصلی از عمر و ماعقده مشکل به جای دانه خرمن کردهایم
دیگران را دست بر دل نه، که ما سوداییانبا دل سرگشته عادت چون فلاخن کردهایم
رتبه ما خاکساران را به چشم کم مبینخاکها ز افتادگی در چشم دشمن کردهایم
جوهر شمشیر را در پیچ و تاب آورده استجامه فتحی که ما از زخم بر تن کردهایم
حسن گل عالمفروز از شعله آواز ماستاین نهال خشک را ما نخل ایمن کردهایم
بخیه را چون محرم زخم نهان خود کنیم؟ما که از غیرت نمک در چشم سوزن کردهایم
چون نسازد ذوق صید ما قفس را سینهچاک؟بیضه را چون خلوت خلوت فانوس روشن کردهایم
از فروغ داغ ما چشم سمندر خیره استما چراغ خود ز روی گرم روشن کردهایم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از گوش گران باغبانان فارغیمما که از افکار رنگین طرح گلشن کردهایم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5447
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Payız çağında hər səhər soyuq-soyuq külək əsər.Ağaclara, budaqlara dəyəndə yarpağın tökər,
Yoxdu özgə umacağımYolum düşdü Şahbulağa payızda,Gəlib çıxdım ocaq üstə, pay üstə,
BayatılarMən aşıq, ləngə bizi,Qəşədi, Ləngəbizi.
Nə müddətdir gözüm rahindədir, yarım, sən səfa gəldin!Nə müddətdir, gözüm rahindədir, yarım, sən səfa gəldin!Həbibim, sevgilim, yarım, nigarım, sən səfa gəldin!