Qəzəl 5348

گر در اقلیم رضا کاشانه‌ای می‌داشتمدر بهشت نقد اینجا خانه‌ای می‌داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5349

می‌شدم بیرون ز خود گر منزلی می‌داشتمدست و پایی می‌زدم گر ساحلی می‌داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 535

می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5350

سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5351

کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5352

خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5353

برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتمآنچه می جستم ز شاهی در گدایی یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5354

از دل گم گشته خود گر نشان می یافتمیوسف خود را میان کاروان می یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5355

شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتماز سبک مغزی گرانسنگ است خواب غفلتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5356

تا به زانو رفته پای من به گل از لای خمپای رفتن نیست ازمیخانه ام چون پای خم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5357

داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5358

جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخمآخر آمد ناوک اوراست بر بالای زخم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5359

حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 536

چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5360

غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5361

ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5362

رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5363

پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5364

بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدمخنده بیدردی گل دیدم وگریان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5365

گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدمخاررا دست حمایت از سبک پایی شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5366

هر که می آید به ملک هستی از کوی عدمباز می گردد به جان بی نفس سوی عدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5367

شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترممهره گل گشت از گرد کسادی گوهرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5368

شست نقش انجم از افلاک مژگان ترمابر شد مستغنی از دریا ز آب گوهرم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5369

نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.