Qəzəl 5326

زان لب جان بخش با خط معنبر ساختممن به ظلمت ز آب حیوان چون سکندر ساختم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5327

از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5328

از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتمرشته باران بود شیرازه جمعیتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5329

راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 533

برسانید به خاک قدم یار مراکه رسانید به جان این دل بیمار مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5330

من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5331

گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستمدست در گل دارم اما پای در گل نیستم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5332

گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5333

شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستماخگر دل زنده ام محتاج دامان نیستم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5334

Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5335

من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستمبندبندم کن که من مرد جدایی نیستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5336

چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتمگر به دندان می گرفتم عقد گوهر داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5337

شب که آن آیینه رو را در برابر داشتمطالع فغفور و اقبال سکندر داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5338

در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیقمشت خونی کز جگر گاه یمن برداشتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5339

یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتماز دل صد پاره دامانی پر از گل داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 534

از گلستان نشود غنچه دل باز مراپنجه سرو بود چنگل شهباز مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5340

یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5341

گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتمپای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5342

یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5343

یاد ایامی که در دل خار خاری داشتمدر جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5344

گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5345

از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتممی زدم بر بخت خود پایی که بر می داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5346

می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتمدست بر دل می نهادم دل اگر می داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5347

گر ز خود بیرون کسی فریادرس می‌داشتممی‌کشیدم ناله از دل تا نفس می‌داشتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.