Xaqani Şirvani: Səlcuq dövrü
ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداختهلعل تو سنگ سرزنش بر آفتاب انداخته
Qəzəl 309سرمستم و تشنه، آب دردهآن آتشگون گلاب درده
Qəzəl 310در صبوح آن راح ریحانی بخواهدانهٔ مرغان روحانی بخواه
Qəzəl 311ای برقرار خوبی، با تو قرار من چهاز سکه گشت کارم، تدبیر کار من چه
Qəzəl 312ای دل به جفات جان نهادهجان پیشکشت جهان نهاده
Qəzəl 313ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده
Qəzəl 314Sən ey xumar gözləri könülləri yaxan yar,Qıvrım saçın kəməndi canları etmiş şikar.
Qəzəl 315درآ تا سیل بنشانم ز دیدهگهر در پایت افشانم ز دیده
Qəzəl 316ماه نو و صبح بین پیاله و بادهعکس شباهنگ بر پیاله فتاده
Qəzəl 317از زلف هر کجا گرهی برگشادهایبر هر دلی هزار گره برنهادهای
Qəzəl 318روی درکش ز دهر دشمن رویپشت برکن به چرخ کافر خوی
Qəzəl 319زین تنگنایِ وَحْشَت اگر باز رَسْتمیخود را به آستانِ عَدَم باز بَسْتَمی
Qəzəl 320غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری
Qəzəl 321روز دانش به ازین بایستیآسمان مرد گزین بایستی
Qəzəl 322ای دل ای دل هلاک تن کردیبس کن ای دل که کار من کردی
Qəzəl 323خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
Qəzəl 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Qəzəl 325ای راحت جانها به تو، آرام جان کیستیدل در هوس جان میدهد، تو دلستان کیستی
Qəzəl 326ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستیوی ماه روزوَش ز شبستان کیستی
Qəzəl 327Ey canlara afət mənə bir de, kimin cananısan?Qəlbim vurulmuşdur sənə, bəs sən kimin ceyranısan?
Qəzəl 328کردی نخست با ما عهدی چنان که دانیماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
Qəzəl 329یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی
Qəzəl 330زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی
Qəzəl 331این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.