Xaqani Şirvani: Səlcuq dövrü
نزل عشقت جان شیرین آورمهدیهٔ زلفت دل و دین آورم
Qəzəl 261نیم شب پی گم کنان در کوی جانان آمدمهمچو جان بیسایه و چون سایه بیجان آمدم
Qəzəl 262در عشق ز تیغ و سر نیندیشمدر کوی تو از خطر نیندیشم
Qəzəl 263ما دل به دست مهر تو زان باز دادهایمکهاندر طریق عشق تو گرم اوفتادهایم
Qəzəl 264Çünki, düşüb ürəyim zülfün içrə kəməndə,Bəzən şamtək ağlaram, gözüm gülər bəzən də.
Qəzəl 265Dostluğunda bir sədaqət görmürəm, görmürəm!Sirr saxlayan qəlb, mətanət görmürəm. görmürəm!
Qəzəl 266دست از دو جهان کشیده خواهمیک اهل به جان خریده خواهم
Qəzəl 267ز باغت بجز بوی و رنگی نبینمخود آن بوی را هم درنگی نبینم
Qəzəl 268ز باغ عافیت بوئی ندارمکه دل گم گشت و دلجویی ندارم
Qəzəl 269Taqətim yox ki, mənim mənzili-cananə çatım,Natəvan murəm, heyim yox ki, Süleymanə çatım.
Qəzəl 270دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
Qəzəl 271Vəslin gözəl gülşənindən əsən mehi sezmişəm,Ətəyimi yığışdırıb, yar dalınca gəzmişəm.
Qəzəl 272دلا رازت برون نتوان نهادنقدم در موج خون نتوان نهادن
Qəzəl 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Qəzəl 274Cahandan kənarda özünə yer axtar!Ağıl xariçində olan rəhbər axtar!
Qəzəl 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Qəzəl 276ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن
Qəzəl 277Nuş edərəm fələk qəmin ağlamaqdan, yazıq mənə!Çərxi-fələk kəməndinə bağlı qalan, yazıq mənə!
Qəzəl 278Könül, gəl, bu eşq ilə peymam tazə eylə!Eşqin bəratı ilə, gəl, canı tazə eylə!
Qəzəl 279Hüsn atın sən, ey gözəl, meydanda, gəl, cövlana sal!Başını aşiqlərin döndər kosa, çovqanə sal!
Qəzəl 280دلم دردمند است باری برافکنبر افکندهٔ خود نظر بهتر افکن
Qəzəl 281آب و سنگم داد بر باد آتش سودای مناز پری روئی مسلسل شد دل شیدای من
Qəzəl 282Süsən iyli, at qürurlu, "sənsən" deyən türk nigar,Hərdən nəzər salar, ancaq, yaxın gəlməz o dildar.
Qəzəl 283Yar əlindən nə haldayam, eşitmədin, ey dost, məgər?Qəmi məni öldürsə də, incimədim bir tük qədər.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.