Xaqani Şirvani: Səlcuq dövrü
این خود چه صورت است که من پایبست اویموین خود چه آفت است که من زیر دست اویم
Qəzəl 237گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توامنه مسلسل همچو آبم تا هوسناک توام؟
Qəzəl 238İsminin zikrində dastan tapmışamMən bu adla abi-heyvan tapmışam
Qəzəl 239Qəlbim kimi odludur dəhanım,Çəkməz, odur, ismini zəbanım,
Qəzəl 240کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارمدارم به کفر عشقت ایمان چرا ندارم
Qəzəl 241Bildim ki, bu nazından bir ləhzə dayanmazsan,Könlümdə olan dərdə hərgiz sən inanmazsan.
Qəzəl 242به میدان وفا یارم چنان آمد که من خواهمز دیوان هوا کارم چنان آمد که من خواهم
Qəzəl 243گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
Qəzəl 244مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او کهامید خاک پای او دارم
Qəzəl 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Qəzəl 246Rəhm qıl, canan, bu cam başına qurban verim,Xəncərinlə qəlbimi yar, qoy önündə can verim.
Qəzəl 247ما پیشکش تو جان فرستیمور دست رسد جهان فرستیم
Qəzəl 248دیده در کار لب و خالش کنمپیشکش هم جان و هم مالش کنم
Qəzəl 249دل به سودای بتان دربستهامبتپرستی را میان دربستهام
Qəzəl 250Eşqinin xəyalı, sevgili canan,Başımdan çıxmayır mənim bircə an.
Qəzəl 251Vəsfin dildən-dilə düşdü, aşiq olduq camalına,Gül üzündən xəbər tutub, düşdü könül xəyalına.
Qəzəl 252امروز دو هفته است که روی تو ندیدمو آن ماه دو هفت از خم موی تو ندیدم
Qəzəl 253طبع تو دمساز نیست چاره چه سازمکین تو کمتر نگشت مهر چه بازم
Qəzəl 254ای جفت دل من از تو فردموی راحت جان ز تو به دردم
Qəzəl 255خوش خوش از عشق تو جانی میکنموز گهر در دیده کانی میکنم
Qəzəl 256Arzum canan vüsalıdır, bilmərəm kimdir əğyar,Mən xəzinə üstündəyəm, ilandan nə qorxum var?
Qəzəl 257دل را به غم تو باز بستیمجان را کمر نیاز بستیم
Qəzəl 258Gəl, ürəkdə hər nə varsa, göstərək,Yaxşı insanlar yolunda baş verək.
Qəzəl 259یارب از عشق چه سرمستم و بیخویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.