Xaqani Şirvani: Səlcuq dövrü
آن را که غمگسار تو باشی چه غم خوردو آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد
Qəzəl 165آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بودغایت بیداد بود و عین جفا بود
Qəzəl 166رخ به زلف سیاه میپوشدطره زیر کلاه میپوشد
Qəzəl 167Bu hüsnünün sədası fəth edər asimanı,Eşqinin şahı alar, ey büt, iki cahanı.
Qəzəl 168آنچه عشق دوست با من میکندوالله ار دشمن به دشمن میکند
Qəzəl 169مرد که با عشق دست در کمر آیدگر همه رستم بود ز پای درآید
Qəzəl 170عشق تو اندر دلم شاخ کنون میزندوز دل من صبر را بیخ کنون میکند
Qəzəl 171Nə əlim çatdı sənə, nə qismət oldu vüsal,Nə də o camalını tərifə qadir xəyal.
Qəzəl 172این عشق آتشینم دود از جهان برآردوین زلف عنبرینت آتش ز جان برآرد
Qəzəl 173دلم ز راه هوای تو برنمیگرددهوای تو ز دلم زاستر نمیگردد
Qəzəl 174صبح چون جیب آسمان بگشادهاتف صبحدم زبان بگشاد
Qəzəl 175آن دم که صبح بینش من بال برگشادآن مرغ صبحگاه دلم تیز پر گشاد
Qəzəl 176زان بخششی که بر در عالم شداندُه نصیب گوهر آدم شد
Qəzəl 177آباد بر آن شب که شب وصلت ما بودزیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود
Qəzəl 178Kim rahatlıq nişan verər? Verməz.Kim bəladan aman verər? Verməz.
Qəzəl 179دل از گیتی وفاجویی نداردکه گیتی از وفا بویی ندارد
Qəzəl 180دل جام جام، زهر غمان هر زمان کشدناکامِ جان نگر، که چه در کامِ جان کشد
Qəzəl 181آمد نفس صبح و سلامت نرسانیدبوی تو بیاورد و پیامت نرسانید
Qəzəl 182آن کو چو تو دلربای داردبر فرق زمانه پای دارد
Qəzəl 183چون زلف یار گیرم دستم به یارب آیدچون پای دوست بوسم جانم برِ لب آید
Qəzəl 184با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد
Qəzəl 185آوازهٔ جمالت اندر جهان فتادشوری ز کبریای تو در آسمان فتاد
Qəzəl 186دُرّ خوشاب را لبت سخت خوش آب میدهدنرگس مست را خطت خوب سراب میدهد
Qəzəl 187عشقت آتش ز جان برانگیزدرستخیز از جهان برانگیزد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.