Səlcuq dövrü
سر زلفت چو در جولان میآیدبه ساعت فتنه در میدان میآید
Qəzəl 145دل دادم و کار برنیامدکام از لب یار برنیامد
Qəzəl 146مرا غم تو به خَمّارخانه باز آوردز راه کعبه به کوی مغانه باز آورد
Qəzəl 147مکن، کز چشم من بر خاک، سیلِ آتشین خیزدنترسی زآنچنان سیلی کزو آتش چنین خیزد
Qəzəl 148Qəlbimdə hicr dərdi asan ola bilərmi?Gəldi qiyamət, əhval şadman ola bilərmi?
Qəzəl 149Eşqinin sədası cahana düşdü,Hər səni sevən kəs ziyana düşdü.
Qəzəl 150عقل ز دست غمت دست به سر میرودبر سر کوی تو باد هم به خطر میرود
Qəzəl 151Hüsn rikabında, bax, şəmsü qəmər getmədə,Ləblərin ardınca da şəhdü şəkər getmədə.
Qəzəl 152دل سکهٔ عشق مینگردانَدجان خطبهٔ عافیت نمیخواند
Qəzəl 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Qəzəl 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Qəzəl 155حُسنِ تو خیال برنتابدعشق تو زوال برنتابد
Qəzəl 156روی تو چون نوبهار جلوهگری میکندزلف تو چون روزگار پردهدری میکند
Qəzəl 157زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
Qəzəl 158روزم به نیابت شب آمدجانم به زیارت لب آمد
Qəzəl 159Parlaq üzü qarşısında yox Aya məhəl qoyan,Zülfü ətir saçdığından tapılmadı müşk alan.
Qəzəl 160Qan içməkdən başqa bir şey cananlardan gözləmə,Vəfasızdan vəfadarlıq heç bir zaman gözləmə!
Qəzəl 161خار غم تو گل طرب دارددل در پی تو سر طلب دارد
Qəzəl 162زهر با یاد تو شکر گرددشام با روی تو سحر گردد
Qəzəl 163Getdikcə bu eşqin mərəzi pur xətər oldu,Dərman elədikcə ona, döndu bətər oldu.
Qəzəl 164آن را که غمگسار تو باشی چه غم خوردو آن را که جان توئی چه دریغ عدم خورد
Qəzəl 165آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بودغایت بیداد بود و عین جفا بود
Qəzəl 166رخ به زلف سیاه میپوشدطره زیر کلاه میپوشد
Qəzəl 167Bu hüsnünün sədası fəth edər asimanı,Eşqinin şahı alar, ey büt, iki cahanı.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.