Səlcuq dövrü
تو را افتد که با ما سر برآریکنی افتادگان را خواستاری
Qəzəl 385در عشق، فتوح چیست، دانی؟از دوست کرشمهٔ نهانی
Qəzəl 386گویم همه دل منی و جانیمانم به تو و به من نمانی
Qəzəl 387خاکم که مرا منی نیابیبادم که مرا تنی نیابی
Qəzəl 388ماهی که مه از قفای او بینیخورشید ز روی و رای او بینی
Qəzəl 389Hakimi-canım niyə candan şikayət dinləməz?Bəndələr fəryadım dərgahi-vəhdət dinləməz.
Qəzəl 390ای رخ نورپاش تو پیشه گرفته دلبریرونق آفتاب شد زآن رخ همچو مشتری
Qəzəl 391دلم خاک تو شد گو باش من خون میخورم باریز دست این دل خاکی به دست خون درم باری
Qəzəl 392اذا ما الطیر غنت فیالصباحِاجب داعی معاطاة الملاحِ
Qəzəl 393تعاطی الکأس من شأن الصبوحِفاسق الراح یا ریحان روحی
Qəzəl 394ما انصف ندمانی لو انکر ادمانیفالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
Qəzəl 395یارب لیل مظلم قد قلت یارب ارحمحتی تجلی الصبح لی فیالساترین المُعْلَم
Qəzəl 396قم بکرة و خذها با کورة الحیاتِفالدیک قد ینادی هات السُّلاف هاتِ
Qəzəl 397از روی تو فروزد شمع سرای عیسیوز عارض تو خیزد نور شب تجلی
Qəzəl 398چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیاییچو عمر نامده هم اعتماد را نبشایی
Qəzəl 399دیوانه شوم چون تو پریوار نماییدر سلسلهٔ زلفِ پری، مار نمایی
Qəzəl 400لالهرخا! سمنبرا! سروِ روان کیستی؟سنگدلا! ستمگرا! آفتِ جانِ کیستی؟
Qəzəl 401باز از نوای دلبری، سازی دگرگون میزنیدیر است تا در پردهای، از پرده بیرون میزنی
Qəsidə 1جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا
Qəsidə 2کار من بالا نمیگیرد در این شیب بلادر مضیق حادثاتم بستهٔ بند عنا
Qəsidə 3عروس عافیت آنگه قبول کرد مراکه عمر بیشبها دادمش به شیربها
Qəsidə 4سریر فقر تو را سر کشد به تاج رضاتو سر به جیب هوس درکشیده اینت خطا
Qəsidə 5طفلی هنوز بستهٔ گهوارهٔ فنامرد آن زمان شوی که شوی از همه جدا
Qəsidə 6ای پنج نوبه کوفته در دار ملک لالا در چهار بالش وحدت کشد تو را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.