Səlcuq dövrü
باز از کرشمه زخمهٔ نو درفزودهایدرد نُوَم به درد کهن برفزودهای
Qəzəl 337تا حلقههای زلف به هم برشکستهایبس توبههای ما که به هم درشکستهای
Qəzəl 338Nə etmişəm ki, məni qəm tapdağı edibsən?Nə xəta işlədim ki, cəfa kam aldı məndən?
Qəzəl 339آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی
Qəzəl 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Qəzəl 341Ya vəslin üçün nişan gərəkdir,Ya dərdimə son qoyan gərəkdir.
Qəzəl 342Qoydun gözlərimi üzünə həsrət,Sinəmdə ürəyim sən oldun, afət!
Qəzəl 343عالم افروز بهارا که توییلشکر آشوب سوارا که تویی
Qəzəl 344گر زیر زلفبند او باد صبا جا یافتیصد یوسف گم گشته را در هر خمی وایافتی
Qəzəl 345چه کردم کاستین بر من فشاندیمرا کشتی و پس دامن فشاندی
Qəzəl 346جان از تنم برآید چون از درم درآئیلب را به جای جانی بنشان به کدخدائی
Qəzəl 347هر زمان بر جان من باری نهیوین دل غمخواره را خاری نهی
Qəzəl 348دیدی که هیچگونه مراعات من نکردیدر کار من قدم ننهادی به پایمردی
Qəzəl 349ز بدخویی دمی خو وانکردیمراعاتی به جای ما نکردی
Qəzəl 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Qəzəl 351درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی
Qəzəl 352دوست داری که دوستدار کُشیهر دلی را هزار بار کشی
Qəzəl 353تا لوح جفا درست کردیسر کیسهٔ عهد سست کردی
Qəzəl 354Niyə söz açım könüldən sənə, məhrəmim deyilsən,Qəmimi duyanmasan da, yanıram sənin qəmindən.
Qəzəl 355خاک توام مرا چه خوری خون به دوستیجان منی مرا مکش اکنون به دوستی
Qəzəl 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Qəzəl 357بانگ آمد از قِنینه کهآباد بر خرابیدریاب کار عشرت گر مرد کار آبی
Qəzəl 358دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتینه خاک تو شدم از من چه گام باز گرفتی
Qəzəl 359به خرد راه عشق میپوئیبه چراغ آفتاب میجوئی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.