Qəzəl 312

ای دل به جفات جان نهادهجان پیش‌کشت جهان نهاده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 313

ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 314

Sən ey xumar gözləri könülləri yaxan yar,Qıvrım saçın kəməndi canları etmiş şikar.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 315

درآ تا سیل بنشانم ز دیدهگهر در پایت افشانم ز دیده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 316

ماه نو و صبح بین پیاله و بادهعکس شباهنگ بر پیاله فتاده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 317

از زلف هر کجا گرهی برگشاده‌ایبر هر دلی هزار گره برنهاده‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 318

روی درکش ز دهر دشمن رویپشت برکن به چرخ کافر خوی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 319

زین تنگنایِ وَحْشَت اگر باز رَسْتمیخود را به آستانِ عَدَم باز بَسْتَمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 320

غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 321

روز دانش به ازین بایستیآسمان مرد گزین بایستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 322

ای دل ای دل هلاک تن کردیبس کن ای دل که کار من کردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 323

خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 324

شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 325

ای راحت جان‌ها به تو، آرام جان کیستیدل در هوس جان می‌دهد، تو دلستان کیستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 326

ای سرو غنچه لب ز گلستان کیستیوی ماه روزوَش ز شبستان کیستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 327

Ey canlara afət mənə bir de, kimin cananısan?Qəlbim vurulmuşdur sənə, bəs sən kimin ceyranısan?

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 328

کردی نخست با ما عهدی چنان که دانیماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 329

یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 330

زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 331

این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 332

Can bəxş edərəm cana gər ləblə şəkər versən,Ləbdən mənə, dildarım, bir cani-digər versən.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 333

تا بیش دلم خراب داریدل بیش کند ز جان‌سپاری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 334

Hicran gecəsi sübhə qədər odda yanır can,Xoş söz desən, əlbəttə, sağallam mən, a ceyran!

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 335

گلی از باغ وفا آمده‌ایخود خس و خار نما آمده‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.