Qəzəl 360

خود لطف بود چندان ای جان که تو داریدارند بتان لطف نه چندان که تو داری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 361

صید توام فکندی و در خون گذاشتیصیدی ز خون و خاک چرا برنداشتی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 362

به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 363

زین نیم جان که دارم جانان چه خواست گوئیکرد آنچه خواست با دل از جان چه خواست گوئی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 364

مرا روزی نپرسی کآخر ای غم‌خوار من چونیدل بیمار تو چون است و تو در تیمار من چونی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 365

هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری؟یا راست‌تر ز قد تو باشد صنوبری؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 366

گر قصد جان نداری، خونم چرا خوریانصاف ده که کار ز انصاف می‌بری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 367

خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 368

هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 369

ناز جنگ‌آمیز جانان برنتابد هر دلیساز وصل و سوز هجران برنتابد هر دلی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 370

دشوار عشق بر دلم آسان نمی‌کنیدرد مرا به بوسی درمان نمی‌کنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 371

گر نه تو ای زود سیر تشنهٔ خون منیبا من دیرینه دوست چند کنی دشمنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 372

Mərdlikdən savayı nə günahım var,Ki, məni illərlə anmırsan, ey yar?!

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 373

Canım nə qədər var, mənə canan sən olarsan,Candan da əziz olsa bir insan, sən olarsan.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 374

گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 375

با هیچ دوست دست به پیمان نمی‌دهیکار شکستگان را سامان نمی‌دهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 376

دلم غارتیدی ز بس ترک‌تازیز پایم فکندی ز بس دست یازی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 377

خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 378

هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزیهر لحظه به هر چشمی شور دگر انگیزی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 379

از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نه‌ای و روزی صد رنگ برآمیزی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 380

ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بریچون نور دل نماند برون راه چون بری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 381

عتاب رنگ به من نامه‌ای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 382

ز من گسستی و با دیگران بپیوستیمرا درست شد اکنون که عهد بشکستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 383

یک زبان داری و صد عشوه‌گریمن و صد جان ز پی عشوه خری

Xaqani Şirvani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.