Səlcuq dövrü
خود لطف بود چندان ای جان که تو داریدارند بتان لطف نه چندان که تو داری
Qəzəl 361صید توام فکندی و در خون گذاشتیصیدی ز خون و خاک چرا برنداشتی
Qəzəl 362به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری
Qəzəl 363زین نیم جان که دارم جانان چه خواست گوئیکرد آنچه خواست با دل از جان چه خواست گوئی
Qəzəl 364مرا روزی نپرسی کآخر ای غمخوار من چونیدل بیمار تو چون است و تو در تیمار من چونی
Qəzəl 365هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری؟یا راستتر ز قد تو باشد صنوبری؟
Qəzəl 366گر قصد جان نداری، خونم چرا خوریانصاف ده که کار ز انصاف میبری
Qəzəl 367خطی بر سوسن از عنبر کشیدیسر خورشید در چنبر کشیدی
Qəzəl 368هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی
Qəzəl 369ناز جنگآمیز جانان برنتابد هر دلیساز وصل و سوز هجران برنتابد هر دلی
Qəzəl 370دشوار عشق بر دلم آسان نمیکنیدرد مرا به بوسی درمان نمیکنی
Qəzəl 371گر نه تو ای زود سیر تشنهٔ خون منیبا من دیرینه دوست چند کنی دشمنی
Qəzəl 372Mərdlikdən savayı nə günahım var,Ki, məni illərlə anmırsan, ey yar?!
Qəzəl 373Canım nə qədər var, mənə canan sən olarsan,Candan da əziz olsa bir insan, sən olarsan.
Qəzəl 374گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی
Qəzəl 375با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Qəzəl 376دلم غارتیدی ز بس ترکتازیز پایم فکندی ز بس دست یازی
Qəzəl 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Qəzəl 378هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزیهر لحظه به هر چشمی شور دگر انگیزی
Qəzəl 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Qəzəl 380ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بریچون نور دل نماند برون راه چون بری
Qəzəl 381عتاب رنگ به من نامهای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی
Qəzəl 382ز من گسستی و با دیگران بپیوستیمرا درست شد اکنون که عهد بشکستی
Qəzəl 383یک زبان داری و صد عشوهگریمن و صد جان ز پی عشوه خری
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.