Səlcuq dövrü
چه وقت موی سیپدست روز برناییچه روز زحمت پیری است وقت زیبایی
Qitə 1جمال طبلکی! سگ بهتر از توستکه نشناسد کسی زرق و فنت را
Qitə 2شاها جمال طبلکی این زن وفاست کونحس زحل دهد به وجود اورمزد را
Qitə 3زهی باد بر تو و عکس حلمتگران سایه کرده سپهر سبک را
Qitə 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Qitə 5صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هستچاکر خاک جنابش چشمه آب حیات
Qitə 6ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلالزیر ران شدست ابلق شام و سحرت
Qitə 7بزرگ جهان خواجه شاه قدرکه بر عالم مکرمت پادشاست
Qitə 8به خدایی که بر میان قلماز برای سخن کمر بسته است
Qitə 9به خدایی که او به قدرت خویشبی ستون آسمان برآورده است
Qitə 10نیکویی کن شها که در عالمنام شاهان به نیکویی سمر است
Qitə 11زهی شکسته رواق سپهر نیلی راصدای صیت بلندت که در جهان عام است
Qitə 12سپهر قدرا در قبضه کفایت تستنظام هر چه برون از سراچه قدم است
Qitə 13ای آنکه لطیفه های طبعتاجرا ده صد هزار جان است
Qitə 14صدرا! بدان خدای که مرغ ثناش رادر کام سالکان طریقت نشیمن است
Qitə 15شاها بدان خدای که در دست قدرتشهفت آسمان چو مهره به دست مشعبدست
Qitə 16خسروا! یک روزه عزم خدمتتاز بهشت جاودانی خوشترست
Qitə 17کرم پناه جهان عز دین تویی که ز توبها و عزت دین هر زمان برافزونست
Qitə 18شاها بدان خدای که آثار صنع اوجان بخشی و خرد دهی و بنده پروریست
Qitə 19مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیعبه گوهری شبه صورت که کم ز لؤلؤ نیست
Qitə 20شاها تویی آنکه از بزرگیبر سقف سپهرت آستانهست
Qitə 21به خدایی که کلک قدرت اوحلقه ماه و آفتاب نگاشت
Qitə 22صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتشسنبله گردون و راه کهکشان داند نگاشت
Qitə 23به خدایی که نفس ناطقه رابا تن تیره آشنایی داد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.