Qitə 24

ز گردون آرمیده چون بود خلق؟که ایزد خود در او آرام ننهاد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 25

زهی ملک بخشی که از روی قدرتسهپر از حوادث امانت فرستد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 26

ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالتکایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 27

مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟چون او به نزد دل من کم از جوی سنجد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 28

هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گویدخنک آنکو درین سرما مقام اندر سقر دارد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 29

ز روح القدس دوش کردم سؤالیکه از مکرمت چیست کاو حد ندارد؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 30

نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بنددکه میر و شه کسی باشد که عالم را نگهدارد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 31

به خدایی که ید قدرت اوگردش چرخ را به فرمان کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 32

از بستر غم که جای بدخواه تو بادبرخیز سبک ورنه جهان برخیزد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 33

به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 34

تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرمدرین نهال نگر پیش از آنکه خشک شود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 35

به خدایی که روی گردون رابه کواکب همی بیاراید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 36

اوحد دین چون ز حادثات زمانهکار وزارت به مرگ خویش تبه کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 37

دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تستدر جزع دیده صورت لؤلؤ نیاورد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 38

عیسی وقت ما رئیس الدینمایه مرکز هنر باشد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 39

به جان آفرینی که ابر بهاریبه تسبیح و تهلیل او می خروشد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 40

ای یازده امهات و نه آبنازاده خلف تر از تو فرزند

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 41

به خدایی که قدرت او راماه را عاجز محاق کند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 42

هر که بر مردمان ستم نکندکس برو نیز لاجرم نکند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 43

گفت آن کس که در جهان او رابجز از زحمت جهان ننهند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 44

چه فتوی کند خواجه خواجه زادهکه جود طبیعی بدو می پناهد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 45

ای جهان کرم سلام علیککز سلامت سلامت افزاید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qitə 46

خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامهکه در فضل و هنر جز صدر سلطان را نمی شاید

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qitə 47

شمس یکدست که از دست من و زخم بدمهر شبی تا به سحر روی به خون می‌شوید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.