Nəsir Sadıqzadəyə

Səadət nə demək?.. - bu sualla mənÖzümü çox yordum, tapa bilmədim.Səadət nə demək?.. Bir tələbəykən,Məktəbi axıra vurmaqdır, - dedim.

Məktəbi bitirdim, işə də girdimSəadət bumudur? Yox, bu deyilmiş!Böyük dahiləri oxuyub gördümÇoxları sevgini səadət bilmiş.

Sevdim! Gecə-gündüz yandım şam kimiİztirab... Göz yaşı... Min qan, min qada.Tapmadım yenə də səadətimi,Eşqin əzabları şirin olsa da...

Evləndim, həsrətə son qoymaq üçün,Qurtardı o şirin iztirablar da.İndi də, qayğılar artdı günbəgünDedim: - Ay səadət, hardasan, harda?

Səadət üfüqmüş... əl çatmaz ona,Aydın görünsə də o, bizə gendən.Arzular sığışmır onun yoluna,Səndən uzaqlaşır yeridikcə sən.

Seyr edib yaxını, gah da uzağıBir az seçə bildim qaranı ağdan.Yaxşı görmək üçün uca bir dağıGərək sən baxasan ona uzaqdan.

Evləndim... hicrana son qoymaq üçünQurtardı həsrət də, xoş intizar da.İndi də qayğılar artdı günbəgün.Dedim: - Ay səadət, hardasan, harda?

Bəlkə də səadət elə budur, bu:"Hardasan, hardasan, gəl-gəl" - deməkdir.Bəlkə də səadət ömrümüz boyuNəyisə... gözləmək... hey... gözləməkdir.

Tapdım səadəti dara düşəndə,Alıb öz gücümü xəyallarımdan.Kiməsə... nəyəsə... hardasa... mən də,Gərək olduğumu bildiyim zaman.

Çıraq ol! Nurunu artır günbəgünHər yerdə həyatın boğ zülmətini.Məncə, çıraq olub başqalarıyçünYananlar tapıbdır səadətini!

Aprel, 1962

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri