Sürət
Bir zaman vardı,Verst ağaclarını saya-saya,Üç günə gedərdikMoskvaya.Darıxardıq,Bu sürətin ləngliyinə,Sonra uçduq səkkiz saata,Darıxdıq,Darıxdıq yenə...İndi üç saata gedirik,ancaqYolun uzunluğuYenə darıxdırır bizi,İşıqdan almaq istəyiriksürətimizi.Yox!Bu sürət də bizə yenə azdır, az!Bu sürətFikrimizin sürətinə çatmaz.Mən əsrin oğluyam,əsrin!DarıxmamaqçınMənəFikrimin sürətini verin!
Sentyabr, 1963
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/bextiyar-vahabzade-suret
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
1Nəfsinə qul olsan... Nə deyim sənə?
Axı, dünya fırlanır...Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,Tarixə atdığımız qayıtdı, lüzum oldu.
İki mühacirÖz Vətəninə mənsub olmayan şəxs insanlığa da mənsub deyildir.*V.Q.Belinski*
Qanmaq - qanmamaqBütün ömrüm boyu anlar kimiQəzetdən, kitabdan mən şirə çəkdim.