Akldur dîvâne vü âkil gönül
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Akldur dîvâne vü âkil gönülYüz göz ile sana virdi dil gönül
Bir kıl eksük görmedi hüsnünde hîçGezdi başdan ayağa kıl kıl gönül
Gönlün içün bahmadı göz güneşeSen dahi bah gönülüme bil gönül
Dil dilin fâş ola diyü söylemezYini tasnîf eyledi bir dil gönül
Râstdur servi muhâlif olmagılOl güneşden olma sen mâyil gönül
Zülfi sihri gözi degmişdür sanaKollarından bir hamâyil kıl gönül
Ger zenahdânında dutar bin makâmOlma zülfinden anun zâyil gönül
Andan ayru olmamışsın bir nefesNe ahıdursın dem-i sâyil gönül
Ko bizi bize vü çıhgil aradanŞimdi sensin ortada hâyil gönül
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Işkı odı câm irürdi anaKancaru ki diler isen yil gönül
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/burhaneddin-akldur-divane-vu-akil-gonul
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Sinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu giceLetâfetiyile anun bulam safâ bu gice
Cemâlün ile bu gönlüm benüm nazîr ola mıCemâlün ile bu gönlüm benüm nazîr ola mıBu âlem içre sinün gibi bî-nazîr ola mı
La'linden anun sözleri nâzük diyelüm bizLa'linden anun sözleri nâzük diyelüm bizHüsninde anun yüzleri nâzük diyelüm biz
Düşmen eğerçi hîle vü tedbîr içindedürDüşmen eğerçi hîle vü tedbîr içindedürTebdîr n hîle hem yine takdîr içindedür
Başqa şairlərin şeirləri
Ustalar, qulaq verin, tərif edim baramanı,İbtida sərtu çıxmırhi dökürəm baramanı,
Ey nəşi qalan yerdə, keçən başı eidayəEy nəşi qalan yerdə, keçən başı cidayə,Dur rəhm elə bu əlsiz-əyaqsız üsərayə.
EylərEy ağalar məni niyə qınarsızEyləsə dərdimə bu dərman eylər
OlarNagahdan atılsa mərd igidə daş,Görmə bir kimsədən, o dostdan olar.