Akldur dîvâne vü âkil gönülYüz göz ile sana virdi dil gönül

Bir kıl eksük görmedi hüsnünde hîçGezdi başdan ayağa kıl kıl gönül

Gönlün içün bahmadı göz güneşeSen dahi bah gönülüme bil gönül

Dil dilin fâş ola diyü söylemezYini tasnîf eyledi bir dil gönül

Râstdur servi muhâlif olmagılOl güneşden olma sen mâyil gönül

Zülfi sihri gözi degmişdür sanaKollarından bir hamâyil kıl gönül

Ger zenahdânında dutar bin makâmOlma zülfinden anun zâyil gönül

Andan ayru olmamışsın bir nefesNe ahıdursın dem-i sâyil gönül

Ko bizi bize vü çıhgil aradanŞimdi sensin ortada hâyil gönül

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Işkı odı câm irürdi anaKancaru ki diler isen yil gönül

MənbəDivan, G 1045: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri