Burâk-ı ışka binüben kılur gönül mi'râcGiyüben ol tonı kim tohımaz anı nessâc

Atunı salıben olgıl piyâde ruh ruha urBu ruk'ada bunı oynayımaz meğer leclâc

Gönül ne ide hevâsıyle şîr ki âhûCiğer ne kıla göziyile bâz ki dürrâc

Tutahlarun biribiriyile leb-â-leb olupYürek kanıyıçün eyleyimez meğer kengâc

Humâr göreli gözüni gözlerüm şâhâGönüli kıyma çekiben irürdi bir umac

Bu cân u akl u dile gözlerün ne kılduğınıNe diyeyim ki seyidlere kılmadı haccâc

Hayâli gûşesine konar ise gözümünNisâr idem ana lü'lü' özümi virem bâc

Degül ki kendü geleligönüle ışkı anunBuyırmışam kamu bûd u vücûdumı târâc

Ne mâl acısı vü ne höd yol arnuğı kala hîçSafâyile eğer ol ka'beyi tavâf ide hâc

Visâli hânı bini niçesi koya mahrûmÇü sufra artuğıyile toyınur ola bin ac

Kişi sıruma döyimez ve ger ne atayidümBu tağ ile taşı nite ki panbuğı hallâc

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Benüm boyum degül ol boy ki ol boya cüz hakDahi kişi tohıya bile ton içün dîbâc

MənbəDivan, G 522: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri