Cân ne cânîdur ki ol azm-i leb-i cânân iderBunça küstâh olur ki zîre bâ-kirmân ider

Cânı zülfinden kuşadup la'line bağladı dilZî tabîb-i mihribân kim derde bu dermân ider

Kaşını gösderdi zülfün şöyle ki kişiyidiNe aceblersin anı ger cânumı kurbân ider

Gösdereli la'l-i lebün ile sîmîn tenüniKan yaş ile saru benzi ışk eri dükân ider

Bî-ser ü pâ zülfüni dirşür ki niçe âşıkıBengileyin bu cihânda bî-ser ü sâmân ider

Gözlerünün gûşesini ben niçe diyem ahiBengileyin sad hezârân rindi ol mihmân ider

Leblerüne hay di ki bu gönlümi hâk itmesünNâ-gehân çekişig ile arada bir kan ider

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ben gönül ilini ana dileg ile virmişemŞâh lutfıyle alıban illere ihsân ider

MənbəDivan, G 405: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq