Gönülde kopalı sanemâ birsafâ-yı ışkToldı bu âleme yine bizden nidâ-yı ışk

Bu derdümün devâsına akl idimez ilâçBenzer bu derde ki gerek olur devâ-yı ışk

Kanı gönülde su vü gözümün yaşını kanBenzüm gümişin altun ider kîmyâ-yı ışk

Anber saçı çîninde cânum müşki çîn iderOlmadı binden özgeye hergiz hatâ-yı ışk

Zülfi nihâyetine bu ışkum iremediGerçi yöriyimez kişi hergiz be-pây-ı ışk

Çün geldi ışk milkini ana sımarladumTedbîr-i memleket hele kaldı be-rây-ı ışk

Kan ile destemâz aluram lebleriyiçünTâ bir dügâne râst kılam ez-berây-ı ışk

Işkun ahıtdı kanumı vü la'l-i leblerünArz ider özini ki benem hûn-behâ-yı ışk

Yürek delük delük olıban nâleler kılurDa'vîsi bu ki ya'nî benem şimdi nây-ı ışk

Tardur gönül be-gâyet ü ışkun denizi odCân niçe katlanı bile pes der-hevâ-yı ışk

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ben yâr ışkıyile toğıban böyimişemMahrûm olmaya kişi ender-serây-ı ışk

MənbəDivan, G 1: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri