Kim didi ki gözün şeh-i bâdâm degüldürKara gîsûlarun ağı bâ-dâm degüldür

Zülfüne tolaşduh dahi ayrılmağumuz yohHer halkayı dutmah şeh-i sevdâm degüldür

Uzun giceler anca görün yandı saçunçünAnbertama'ı gönülüme hâm degüldür

Gündüz nola ger esrüg ise şol câdû gözlerDivşür saçunı ki görelüm şâm degüldür

Gönülüme kim delü dir ü kimisi esrükLebleri kılur yüz kan u bed-nâm degüldür

Ben hâsıduğum bilürem andan ki cefâsıÂşıklara hîç bencileyin âm degüldür

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yâr isder ise yarasına katlana gişiÂzâr ile bâzâr ide ilzâm degüldür

MənbəDivan, G 1215: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri