Tevbeden perhîz kılmah ışk erine pîşedürYârı hoşnûd eylemeklik gönüne endîşedür

Cevr taşını atalı kan ahıdur gözlerümNiçesi döyiser idi bir gönül ki şîşedür

Yil perîşân itdi zülfüni tolaşdı boynunaBu keşâkeşden mazarrat hem yine dervîşed

Şol güneş yüzünde yalguz hâl-i anber göreliBellü bildük ki kara gün dünyâda bî-hîşedür

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Cân u gönül azışup zülfünde bile düşdilerÇoh sa'âdet bul dılar yüz rahmet ol azışadur

MənbəDivan, G 669: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq