Vakt-i seher niçe niçe zülfüne tolaşam diyüSevdâyî oluban gezem bir kıla ulaşam diyü

Bili kılına irmeğe bir akabe var ortadaYüz ayağına sürerem ol yohuşı aşam diyü

Bağlamışam bu boynumı her kılına gîsûsınunOla ki fursat el vire bağlayanı şeşem diyü

Hâlini dâne eylemiş zülfini dâm tâ meğerDânesîne tama' kılup dâmına ben düşem diyü

Hüsni serâ-perde urup gayrı ırağ ayardılarAkl ile cânı koydılar ya'nî hadem haşem diyü

Kanuma girdi lebleri işde nişânı göze gözKanı gerek ki dişleyem ol kanı ödeşem diyü

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bili tenüme benzemiş ben tenümi kıl itmişemTâ ki cevâbın idüben zülfine ohşaşam diyü'

MənbəDivan, G 449: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq