Səhər meyxanə ətrafın gəzirdim məstü bipərva
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Səhər meyxanə ətrafın gəzirdim məstü bipərvaKi, gördüm onda nagəh bir əcayib surəti-ziba.
Müsəlsəl zülf çiynində, mürəssə tövq boynunda,Firəngi ətləs əynində, başında mə’cəri-həmra.
Mələkmənzər, pəripeykər, süxəngüstər, vəfapərvər,Büti-məhrü, güli-xoşbu, sözü-şəkkər, gözü şəhla.
Səmənrüxsar, müşkinmu, şəlayin qaməti-dilcü,Sərasər fitnəvü cadu, sərapa şurişü qovğa.
Görən saətdə zövqümdən yıxıldım məstü layə’qil,Dağıldı əql başımdan, alışdı atəşi sevda.
Pərişan oldu əhvalım, tükəndi səbri aramım,Giriban çak edib durdum yerimdən valehü şeyda.
Məni görcək bu halətdə o sərvi-baği-dilbəndi,Gəlib yanımda əyləşdi əlində sağəri-mina.
Kərəm qıldı mənə bir cam, alıb mərdanə nuş etdim,Durub opdüm ayağından, dedim: ey saniyi-Leyla!
Əgər görmək dilərsən surəti-Məcnuni-şeydanı,Uzaq gəzmə, tamaşa qıl, budur ol aşiqi-rüsva!
Şikəstə-xatirü məhzun, sözü aşüftə, digərgun.Tutub nəqşi-rəhi-Məcnun, gəzər vəhşi kimi səhra.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nəbati, həmd qıl Allahə, min şükrü səna eyləKi, Məcnunun məqamatın sənə ruzi edib mövla.
Утром, пьяный и беспечный, я бродил у кабака,И нежданно я заметил дивный лик издалека.Вились кудри повителью, бусы солнечно алели,И глаза ее блестели из-под красного платка.Ты мой ангел безобманный, я тебе не знаю равной,Мой цветок благоуханный, словно сахар, ты сладка.Не встречал такой ни разу, ты стройна и кареглаза,Вся исполнена соблазна, ты и радость и тоска.И упал я опьяненный, светлым жаром опаленный.Понял, разума лишенный, — жизнь мне стала не легка.Видя то, что натворила, та, что сердце мне разбила,Рядом сев, заговорила, став нежнее ветерка.Та, что всех на свете краше, поднесла с вином мне чату,Выпил я за счастье наше до единого глотка.И сказал Лейли я юной: «Я безумным стал Меджнуном,Ты терзаешь сердца струны, только чудом жив пока!»Я в своей земной юдоли, как Меджнун, исполнен боли.Мне бродить еще доколе диким зверем средь песка?Набати, хваленье богу, сам избрал себе дорогу.Быть Меджнуном слишком много — честь такая велика!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ebulqasim-nebati-seher-meyxane-etrafin-gezirdim-mestu-biperva
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Sənsiz, ey gül, könlümün bir dəm qəran yoxdu, yox!Səndən özgə neyləsin, bir qəmküsan yoxdu, yox!
ÇarpaGet dolanginən, xamsən hənuz,Püxtə olmağa çox səfər gərək.
Gəlsin, gəlməsinSəba, məndən söylə o gülüzara,Bülbül gülüstanə gəlsin, gəlməsin?
GözlərinSusuyubdur genə kimin qanına,Xumar-xumar baxar hara gözlərin?
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Ta'neler urur kanlu gözüm ebr-i bahâraGelmedi gönül zülfüni göreli karâra
Gəraylı: Ey ağalar, bu gözəldənEy ağalar, bu gözəldən,Mən dönərəm, könül dönməz,
Demişdim bir kəz bəli ey yar səndən dönməzəmDemişdim bir kəz bəli ey yar səndən dönməzəm,Gəl Zəkərya tək sərimdən yar səndən dönməzəm.
QurbandıƏhdi-peymanında dayanan yarın,Şəninə Minada quzu qurbandı.