5. Mühacir
Vədə çatdı,Demək yenəQayıdıram mən Vətənə!Kim saxlayar burda məni?!
Çəkir doğma yurda məniÖz torpağım, məmləkətim,Beş-on günlük bu həsrətim...Verməsələr maşın, qatar,Təyyarələr uçmasalar,Lap sürünə-sürünə mənQayıdaram yad ölkədən.Fəqət...Fəqət onun üçünBağlanıbdır yollar bütün.Baxır mənə sözlü kimi,Baxır milyongözlü kimiTanış bir şey görsün deyə.Ürəyini yeyə-yeyəBaxır mənim paltarıma,Əyilməyən vüqarıma.Möcüzəyəm, yoxsa nəyəm –Mən yurdluyam, vətənliyəm!O, mühacir...O, qaçaqdır...Bu sayaq da qalacaqdır.Bir tikəyə, yağlı payaGəldi bir vaxt Avropaya.O, cənnətə düşüb sandı,Nə itirdi, nə qazandı? –Bir mühacir damğasınaQürur sına, vüqar sına,Ümid itə, vətən itə.Dönə canlı bir meyitə!..İndi baxır mənə sarı,Nələr demir baxışları!O istəyir yaxınlaşa,Ayaqları dönür daşa.O bilir ki, mənə yaddır,Gözündəki bu imdadlar:“Mən bir toza dönəydim kaş.
Qayıdaydım o diyara,Doğulduğum torpaqlara...”Deyə bilmir, dili laldır.Sən Anteyi yerdən qaldır,Ayağını torpaqdan üz,Bir yarpağı budaqdan üz –Yaşayarmı?Ölər hökmən,Qayıdıram vətənə mən.Osa burda qalacaqdır,Mühacirtək öləcəkdir.Vətənədir mənim yolum.Qanadına qurban olum,“Tu”, başa düş həsrətimi,Bir az artır sürətini.
Oktyabr – noyabr 1976Orta Avropa
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/eliaga-kurcayli-5-muhacir
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Nə bu yaşıl şamlar, nə ağcaqayınMeşə ətəyilə axan o çayın
Yol uzundur... Görünməyir nə əvvəli, nə sonuYol uzundur... Görünməyir nə əvvəli, nə sonu,Lakin başa vurmalıyam mən onu!
İzlərDünən qarın üstündə mənGördüm ayaq izlərimi.
Kəndimizə gəldiyim günSalam, doğma kəndim, əziz oylaqlar,Görünür, könlümü sıxıb uzaqlar.