İnsan xasiyyəti
Binalarqaçıb yığılıb şəhərlərə,bomboş qalıbçöl, düz, dağ, dərə.Binalar qısılıb bir-birinəməhəllə-məhəllə,tin-tin, küçə-küçə,dilim-dilim, qıça-qıça.Üst-üstə,yan-yanaağız-ağıza,eyvan-eyvana...Kəndlər koma-komayol qırağında tonqal qalayıb,verib baş-başa evlərŞəhərə gedən yollaratamaşa eləyirlər.İnsan, insan bolluğunacan atır. –Gündüz harda olsa dözər,yatandainsan qonşuluğunda yatır.Evlərdə insan xasiyyəti var,pəncərələroxşayır insan gözünə.Qonşu pəncərə axtarır özünə,qonşu işıq axtarır baxmağa,Qonşu bina axtarır,qoymasın bir-birini darıxmağa.Pillələr əl-ələ veribdairə vurur.Eyvanlar dırmaşıbbir-birinin çiynində durur,dünyaya baxır.Daşlar da bir-birindənayrı darıxır.Daşlara hopmuşinsan xasiyyətiüzə çıxır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fikret-qoca-insan-xasiyyeti
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Dedi-qodu yayanlara*Yürüyürük, yolumuz tikan, çala, dağ, dərə,
Gəraylı: Məndən özgə gözəl yarımMəndən özgə gözəl yarımQədr-izzət bilən olmaz
Müəmma: Beş yaşından on beş raha yetişdimBeş yaşından on beş raha yetişdim,Beşi atdım, beşi tutdum, beşi nə?
Ey gənclikEY GƏNCLİK!**Sənin öhdəndə böyük bir vəzifə var. Səndən əvvəlki nəsil yoxdan bir bayraq, müqəddəs bir ideal rəmzi yaratdı, onu min müşkülatla ucaldaraq dedi ki: