Şaxta kəsir, qar çırpılır üzümə
Şaxta kəsir, qar çırpılır üzüməNəfəsimlə isidirəm əlimi.Ümid verib “döz” deyirəm özüməXəyalımda dəyişirəm aləmi.
Şaxta kəsir, mən baharı anıram,Açılası güllər düşür yadıma.Dayanmışam qar altında, donuram,Gül ətirli güllər düşür yadıma.
Ürəyimin içinə də qar düşürİndi mənim yaxam, başım bağlanır.Cavanlar var kəlçə kimi yer eşir,Qar altında samovar tək buğlanır.
Təki olsun, mən demirəm “ay aman,Məni yaman günə qoydun, ey fələk”!Mən də elə cavan idim bir zaman,İndi belə üşüyürəm, neyləyək?
Canım yoxdu, xəyalım var nə yaxşı,Ümidimin istisinə qızındım.Yoxsa yaza çıxmaz idim bu qışı,Özüm satdım, özüm aldım, qazandım.
Bilirəm ki, ömür, tale, yazı var,Hava dolmuş yüngül şardı xəyalım.Nə yaxşı ki, hər qışın bir yazı var,Yoxsa nədən yapışardı xəyalım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fikret-qoca-saxta-kesir-qar-cirpilir-uzume
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
ای که همحجرهٔ مایی ورق زهد بشویوی که ثابتقدمی غیر ره عشق مپوی
Neyləyim, ey dil kiNeyləyim, ey dil ki, o dilbər ola canım mənim,Qəlbimin sirrini duya qəlbilə cananım mənim.
Yol kənarındaSəhər şikarında çıxdı qarşıma,Bir cüt gözəl gördüm yol kənarında.
Bu diyari-Kərbəla, bu sən, xudahafiz, HüseynBu diyari-Kərbəla, bu sən, xudahafiz, Hüseyn.Karivan yolandı Şamə, mən xüdahafiz, Hüseyn.