Qəsidə 29

تا ببازار جهان سوداگریمگاه سود و گه زیان می آوریم

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 15

بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 3

ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qəsidə 12

Kimin ki, qəlb lövhindən təəllüq nəqşi zayildir,O qəlb ayinəsi dostun xəyaliylə müqabildir.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Qəsidə 35

گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بینبجهان گذران تکیه مکن چندین

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 37

این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəsidə 26

امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qəsidə 30

Ey türbəsi ilə Nəcəfin rütbəsini yüksəldən,Sən ən qiymətli incisən, Nəcəfin torpağı onun sədəfi.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 8

ای عجب! این راه نه راه خداستزانکه در آن اهرمنی رهنماست

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 38

تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت

Saib TəbriziQəsidə3 dəq
Qəsidə 6

دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 31

Çəmən bəzəndi çiçəklə gəlincə fəsli-bahar,Xəzan qəmindən ağaclarda qalmadı asar.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 16

فلک، ای دوست، ز بس بی‌حد و بی‌مر گرددبد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 41

خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəsidə 13

برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 16

Nobahar oldu, cahanın yenə xoş dəmləri var,Bağın al hüsnü gözəl, lalə kimi dilbəri var.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 20

دانی که را سزد صفت پاکی:آنکو وجود پاک نیالاید

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 13

شکر کز اقبال روزافزون شاه تاجدارآفتاب فتح طالع شد ز برج قندهار

Saib TəbriziQəsidə4 dəq
Qəsidə 8

برخیز که باید به قدح خون رز افگندکِامد مهِ فروردین تا شد مهِ اسفند

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 44

İstərdim aləmin işini etmək imtahan,Oldum bu məqsəd ilə cahan seyrinə rəvan.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Qəsidə 32

دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 14

چه دولت بود یارب اصفهان را در کنار آمدکه از خاور زمین صاحبقران کامکار آمد

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Qəsidə 12

ملکا با تو دگر دوستیِ ما نشودبعد اگر شد شده است ، امّا حالا نشود

İrəc MirzəQəsidə4 dəq
Qəsidə 20

Fələk öz gərdişinə yoxsa peşiman olduKi, bizim arzumuz ilə belə dövran oldu.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 34

پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 32

خدایا شاه ما را صحت کامل کرامت کنبه غیر از درد دین از دردها او را حمایت کن

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 19

پدرش گفته که با من ننشیند پسرشمُردَم از غصّه خدا مرگ دهد بر پدرش

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qəsidə 27

Həzar şükr ki, yar oldu ruzigarə qəzaKi, qalmamış onun islahə ehtiyaci daha.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Qəsidə 3

رهاییت باید، رها کن جهان رانگه دار ز آلودگی پاک‌جان را

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 34

اصفهان یک دل روشن ز چراغان شده استپل ز آراستگی تخت سلیمان شده است

Saib TəbriziQəsidə4 dəq