Qəsidə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی
Qəsidə 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Qəsidə 17تا شهنشاهِ جهان گردید مهمانِ وزیرمتّفق دید آسمان بختِ جوان با رایِ پیر
Qəsidə 8Könlümün üzü yenə Kərbəlaya sarıdır,Xəstənin rəğbəti şəfa ocağınadır.
Qəsidə 17سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
Qəsidə 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Qəsidə 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Qəsidə 13سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است
Qəsidə 18سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار کآسان کنند
Qəsidə 27چشمه حیوان ندارد آب و تاب زندهرودخضر و آب زندگانی، ما و آب زندهرود
Qəsidə 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Qəsidə 22Bəla bəzmində hər kim təvəkkül camını içdi,Qəm, möhnət xumarlığının başağrısını az çəkdi.
Qəsidə 33دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن
Qəsidə 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Qəsidə 33ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار املصبر کن کآخر هر کار بهست از اول
Qəsidə 42همی با عقل در چون و چرائیهمی پوینده در راه خطائی
Qəsidə 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Qəsidə 34Əhli-halə bəllidir kim, bu şəfəq neyçündür al,Çünki qəlbində onun bir zərrə var sevdayi-al.
Qəsidə 1ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را
Qəsidə 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Qəsidə 35Kim öyrədib bunu, yarəb, şəfəq içində hilal,Çəkildi bir tərəfə tutdu böylə daməni-al
Qəsidə 4یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی؟بگفت ای بیخبر، مرگ از چه نامی زندگانی را؟
Qəsidə 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Qəsidə 36Mərhəba, ey qələm, ey şəm’i-şəbüstani-məqal,Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.
Qəsidə 6ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است
Qəsidə 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Qəsidə 38Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləm,Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.
Qəsidə 12اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست
Qəsidə 18بیضهام رنجور شد از بیضهات دور ای وزیرپرسشی کن گاهگاه از حالِ رنجور ای وزیر
Qəsidə 39Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələm,Yer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,