Qəsidə 36

تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 30

زنده‌رود از جلوه مستانه طوفان می‌کندپل به آیین تمام امسال جولان می‌کند

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 17

تا شهنشاهِ جهان گردید مهمانِ وزیرمتّفق دید آسمان بختِ جوان با رایِ پیر

İrəc MirzəQəsidə1 dəq
Qəsidə 8

Könlümün üzü yenə Kərbəlaya sarıdır,Xəstənin rəğbəti şəfa ocağınadır.

Məhəmməd FüzuliQəsidə2 dəq
Qəsidə 17

سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Qəsidə 31

کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران

Saib TəbriziQəsidə2 dəq
Qəsidə 34

چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 13

سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 18

سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار ک‌آسان کنند

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 27

چشمه حیوان ندارد آب و تاب زنده‌رودخضر و آب زندگانی، ما و آب زنده‌رود

Saib TəbriziQəsidə1 dəq
Qəsidə 1

خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا

İrəc MirzəQəsidə2 dəq
Qəsidə 22

Bəla bəzmində hər kim təvəkkül camını içdi,Qəm, möhnət xumarlığının başağrısını az çəkdi.

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 33

دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 16

چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور

İrəc MirzəQəsidə4 dəq
Qəsidə 33

ای دل از غم مفکن رخنه بدیوار املصبر کن کآخر هر کار بهست از اول

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 42

همی با عقل در چون و چرائیهمی پوینده در راه خطائی

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 20

هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 34

Əhli-halə bəllidir kim, bu şəfəq neyçündür al,Çünki qəlbində onun bir zərrə var sevdayi-al.

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 1

ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 24

چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 35

Kim öyrədib bunu, yarəb, şəfəq içində hilal,Çəkildi bir tərəfə tutdu böylə daməni-al

Məhəmməd FüzuliQəsidə5 dəq
Qəsidə 4

یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی؟بگفت ای بی‌خبر، مرگ از چه نامی زندگانی را‌؟

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 35

سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی

İrəc MirzəQəsidə5 dəq
Qəsidə 36

Mərhəba, ey qələm, ey şəm’i-şəbüstani-məqal,Namələr xaliqi, peyğəmbəri-me’raci-xəyal.

Məhəmməd FüzuliQəsidə3 dəq
Qəsidə 6

ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 14

ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 38

Dolubdur qanla könlüm, qəm evi olmuş mənə aləm,Hanı bir öylə həmdəm ki, boşaldam qəlbimi bir dəm.

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq
Qəsidə 12

اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 18

بیضه‌ام رنجور شد از بیضه‌ات دور ای وزیرپرسشی کن گاه‌گاه از حالِ رنجور ای وزیر

İrəc MirzəQəsidə3 dəq
Qəsidə 39

Yenə aləmdə ədalət necə gör açdı ələm,Yer üzündən silinib getdi bütün dərdi-sitəm,

Məhəmməd FüzuliQəsidə4 dəq