Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از وصال یار داغ حسرت من تازه شدهمچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد
Qəzəl 2432آشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شدهر که زین دریا برآمد گوهر یکدانه شد
Qəzəl 2437روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد
Qəzəl 2444هرکه را از خانه بیرون جذبه دل میکشدحلقه از نقش قدم در گوش منزل میکشد
Qəzəl 2452از سر پر آرزو دل زردرویی می کشدعاقل از بالای جاهل زردرویی می کشد
Qəzəl 2455نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد
Qəzəl 2476منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند
Qəzəl 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند
Qəzəl 2486شوخچشمان درد بیش و کم به دل افزودهاندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسودهاند
Qəzəl 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند
Qəzəl 2491پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟در تماشاگاه او پا در حنا دارد سپند
Qəzəl 2503با دهان خشک هرکس خندهٔ تر میزندساغر تبخالهاش پهلو به کوثر میزند
Qəzəl 2505با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زندبوسه چون ساغر بر آن لبهای میگون می زند
Qəzəl 2506چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو میزندغنچه در پیش گل روی تو زانو میزند
Qəzəl 2507شانه چون بر زلف خود آن عنبرینمو میزنددر بیابان داغهای لاله را بو میزند
Qəzəl 2512هر که بال و پر چو سرو از همت والا کندسیر با استادگی در عالم بالا کند
Qəzəl 2513می به جرأت در قدح در پای خم مینا کنددخل دریا ابر را در خرج بی پروا کند
Qəzəl 2514پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کندشور غیرت زندگی را تلخ بر دریا کند
Qəzəl 2536کی گره باز از دل من باده گلگون کند؟نی مگر دست نوازش ز آستین بیرون کند
Qəzəl 2538گرنه دل را زلف مشکینش نگهداری کندکیست این بیمار را یک شب پرستاری کند؟
Qəzəl 2539هر که اوقات گرامی صرف خودسازی کندخانه اش سازست چون جان خانه پردازی کند
Qəzəl 2541با خیال دوست هر کس مجلس آرایی کندگرچه با معشوق باشد یاد تنهایی کند
Qəzəl 2542جذبه عاشق اثر در سنگ خارا میکندکوهکن معشوق خود از سنگ پیدا میکند
Qəzəl 2543سیل اشکم گوهر راز آشکارا میکندآنچه پنهان کردهام سیما هویدا میکند
Qəzəl 2544هرکه آن لبهای میگون را تماشا میکندچشم میپوشد ز حیرانی دهن وا میکند
Qəzəl 2545عشق جا در سینه های تنگ پیدا می کندجای خود را این شرر در سنگ پیدا می کند
Qəzəl 2551سیرچشمی تنگدستان را توانگر میکندموم را این بحر گوهرخیز عنبر میکند
Qəzəl 2557گر جلا آیینههای تیره را نم میکندعاشقان را هم می گلرنگ خرم میکند
Qəzəl 2570تا خدنگ غمزه بال و پرفشانی میکندخون ما افسردگان رقص روانی میکند
Qəzəl 2580محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلندروزها کوتاه گردد چون شود شبها بلند