Qəzəl 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5963

تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5972

شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5994

از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6011

موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6052

با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6054

چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6086

رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکناین در واکرده را در بسته از دربان مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6096

هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود منچشم مجمر روشن است از آتش بی دود من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6106

دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6113

بس که دارد گرد کلفت چهره احوال منروی می مالد به خاک آیینه را تمثال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6123

چون زند دامان وحشت بر کمر سودای منخاک ساکن پر برون آرد ز نقش پای من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6132

ناله نی از جگرها آه می آرد برونیوسفی در هر نفس از چاه می آرد برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6144

آه کی از جان دردآلود می آید برونکز خس و خاشاک هستی دود می آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6157

خط به تمکین آید از لعل دلبر برونسبزه با لنگر ز زیر سنگ آرد سر برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6160

دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهنتشنه دیدار می خواهد نسیم پیرهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6161

مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستیندست بالا کن، گلی از عالم بالا بچین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6162

خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟زلف یا شیراه جمعیت دلهاست این؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6182

از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنیندست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6187

ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهانکه سازم درد را از قدردانی از نظر پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq