Qəzəl 6159

تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهنبر تن سیمین بران شد از عرق تر پیرهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6169

خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببینگر ندیدی دانه را از دام گیراتر ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6170

روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببینچهره یوسف کبود از سیلی اخوان ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6175

عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازیندرد ما را کوه و صحرا برنتابد بیش ازین

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6198

ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟که بیرون رفتن از دنیاست از کویش سفر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6199

چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟ازان جان جهان نتوان کنار از بیم جان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6203

به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردنبه همواری تلاش نام باید چون نگین کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6206

جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودنکه دارد دردسر بسیار، با خلق آشنا بودن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6207

میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودنگوارا می کند وضع جهان را بی خبر بودن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6209

به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدننفس در زیر آب زندگی ظلم است دزدیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6211

مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدنکه بس باشد قصاص این گناه سهل، لرزیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6213

به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدنگل از گلهای خوشبو در گریبان می توان چیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6218

دلا چون ذره زین وحشت سرا آهنگ بالا کنسرشک گرمرو را شمع بالین مسیحا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6221

چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کنبکش دست نوازش بر سرم دیگر تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6225

به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کنچو صبح وصل خندانم ازین لطف نمایان کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6228

نیابد ره به بزمش گر دل پر اضطراب مننخواهد ماند در بیرون در بوی کباب من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6230

نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند منبه فریاد آورد دریای آتش را سپند من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6237

نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال منز انگشت اشارت بیش می کاهد هلال من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6242

ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6246

به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرونکدامین دانه را دیدی ز خود دام آورد بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6248

منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرونکه ریزد خون خود صیدی که آید از حرم بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6250

چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرونگل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6253

اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهنتن سیمین جانان می شود روشن ز پیراهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6256

ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنانگوی چوگان خم زلف تو سیمین ذقنان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6259

می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخنسر مویی خبرم نیست ز ایجاد سخن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6278

چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟در شبستان فنا همچو شرر خندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6280

خاک ره باش و تماشای تن آسانی کنخاطر مور به دست آر و سلیمانی کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6299

غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرونبه گرستن گره از تاک نیاید بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6306

خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسانمرا به چشمه حیوان ازین سراب رسان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6308

مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq