Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد
Qəzəl 3848خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد
Qəzəl 3849اگر به بیخبری یار می توانی شدز هرچه هست خبردار می توانی شد
Qəzəl 3851فغان که هستی ما خرج آشنایی شدبهار عمر به تاراج بینوایی شد
Qəzəl 3860زبستگی دل آگاه شادمان باشدکه لال را ز ده انگشت ترجمان باشد
Qəzəl 3865همیشه صاحب طول امل غمین باشدکه چین به قدر بلندی در آستین باشد
Qəzəl 3866به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد
Qəzəl 3867حضور روی زمین در فتادگی باشدهدف نشانه تیر از ستادگی باشد
Qəzəl 3870سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد
Qəzəl 3877نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند
Qəzəl 3878نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند
Qəzəl 3882چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Qəzəl 3891خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
Qəzəl 3894فلک به آبله خار دیده میماندزمین به دامن در خون کشیده میماند
Qəzəl 3896زخنده تو گره در دلی نمی ماندتو چون گشاده شوی مشکلی نمی ماند
Qəzəl 3899سبکروان ز خَمِ آسمان برآمدهاندز راستی چو خدنگ از کمان برآمدهاند
Qəzəl 3915سخنوران که درین بوستان نوا سازندکباب یکدگر از شعله های آوازند
Qəzəl 3917درین ریاض دلی را که آب میسازندچو شبنم آینه آفتاب میسازند
Qəzəl 3922ترا ز عالم عبرت اگر نظر بخشندازان به است که صد گنج پرگهر بخشند
Qəzəl 3928ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند
Qəzəl 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Qəzəl 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند
Qəzəl 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Qəzəl 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Qəzəl 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Qəzəl 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
Qəzəl 3959فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود
Qəzəl 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود
Qəzəl 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود
Qəzəl 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود