Bihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbani
Qəsidə nədir?
Qəsidə: təntənəli, uzun lirik şeir; mədh və ya öyüd üçün yazılır.
Bihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbaniYetirdi mənzili-məqsudə İbrahim sultani.
Təriqi-Kərbəla, rahi-Nəcəf bir rəhbər istərdi,Bu yolda gördü Həq Xizr olmağa sultani ərzani.
Vilayət dürlərinin mə’dənidir övliya bürci,Əmini-Həq görüb sultana tapşırdı fələk ani.
Əya sultani-ali-himmətü sərdari-adildilKi, sənsən gövhəri-insafü dürri-mə’dələt kani.
Müştərrəf eylədi zati-şərifin xaki-Bağdadi,İmarət qıldı rə’yi-gəncbəxşin mülki-virani.
Səfa tapdı visali-məqdəmindən yenlə can baği,Əsas aldı binayi-himmətindən ədl eyvani.
Qədəm basdın diyari-əşrəfi-Bağdadə vü bir-birMəzaratü büqaül-xeyr səndən oldu nurani.
Ziyarətlər ki, qıldın, asitanlar kim, təvaf etdin,Qəbul olsun ki, tapdın hər birindən feyzi-Rəbbani.
Məqami-Qənbərü övladi-Fəzlü bə’zi əhli-beytTəvaf etdin, cəvanmərdanə qıldın ərz ehsani.
Əlinin pəncəsin qıldın ziyarət kim, müqərrərdir,Yeni gördükdə məxdumin əl öpmək bəndəfərmani.
Ziyayi-rif’ətindən sayə buldu, seyr vəqtindəGəhi Bəhluli-divanə, gəhi Mənsuri-həqqani.
Həmişə xəsmini şahi-vilayət daşə döndərsinNəçük kim, gördün etmiş mö’ciz ilən daş arslani.
Məqami-mintəqə tövfin qılıb oldun kəmərbəstə,Öpüb övnü müin dərgahın etdin tazə imani.
Cəvadü Kazimin əttari-Bağdad olduğun bildin,Üz urdun, tapdın ol əttardən hər dərdə dərmani.
Təqiyyü Əskəriyyü Mehdiyə ənsar göndərdinKi, alayişli kafər ləşkərindən saxlaya ani.
Fərati-paktək Babil diyarına qədəm basdın,Bər övci-Zöhrə oldu səndən ol Haruti-zindani.
Misali-məşhədi-Şəmsü məzari-Cümcümə bir-birTəmaşasiylə gördün mö’cizati-Şahi-mərdani.
Əqiyl ibni-Əbitalibdən istimdad edüb himmət,Təriqi-Kərbəlayə başladın əqranü ə’yani.
Çü dəşti-Kərbəlayə ləşkəri-islami cəm’ etdin,Yəqin oldu ki, şahi-Kərbəlanın istənir qanı.
Ədayi-taətü ərzi-niyaz etdin, bihəmdillahKi, məqbul oldu Beytullahə İbrahim qurbani.
Yetirdin niyyəti-pakilə bir-bir cəddü abayəSəlami-rövzeyi-pakizeyi-Şahi-Xorasani.
Bu gün sərmənzili-məqsudə yetdin rahi-vəhdətdə,Rəfiq oldu sənə tövfiq, tapdın vəsli-canani.
Nə canan, cani-mütləq, bəlkə candan əfzəlü əşrəfKi, dərgahində eylər can nisarın insivü cani,
Xudanın “İnnəma” qövlində xəlq içrə vəliəhdi,Rəsulin “ləhmükə ləhmi” səri-xanında mehmani.
Gəhi-möhtacə vermiş Qənbəri tüğyan edib lütfiGəhi arslandan almış müztərib halətdə Səlmani.
Tüfeyli-gövhəri-zati-şərifi Adəmü aləm,Fədayi-cövhəri-cismi-lətifi bəhrivü kani.
Əmirül-mö’minin Heydər Əliyyibni-ƏbitalibKi, Cibrili-əmindir xəlvəti-vəhdətdə dərbani.
Nədir dünyavü üqba bi-rizayi-Mürtəza billah,Nə ol baqi gərək sidq əhlinə, mültəq, nə bu fani.
Müdam ol kim, bu dərgahin qamu sadatü xüddaminSərasər cəm’i-xatir qıldın ol cəm’i-pərişani.
Məni-qafildən agah ol ki, bir kəmtər sənaxanəm,Gərək səntək sərəfrazın mənimtək bir sənaxani.
Füzuli, bu hərəm içrə şəbü ruzü gəhü bigəh,Duayi-xeyr qıl sutanə, tərk et rəsmi-nisyani.
Nə övradü dua kim, qıldı sultan asitanlarda,Qəbul olsun, budur dilşad edən yüz min müsəlmani.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-bihemdillah-vel-minne-ki-tovfiqati-rebbani
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Sübh salıb mah rüxündən niqab,Çıx ki, təmaşayə çıxa afitab!
Qaliba bir əhli-dil toprağidir dürdi-şərabQaliba bir əhli-dil toprağidir dürdi-şərabKim, qılıb hörmət, binalər dutmuş üstündə hübab.
Sən yüzündən aləmi rövşən qılıb saldın niqabSən yüzündən aləmi rövşən qılıb saldın niqab,Yazıya. salsın bu gündən böylə nurin afitab.
Ruzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilabRuzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilab,Qan içər oldum, əyağın çəkdi bəzmimdən şərab.