Canlar verib, sənin kimi cananə yetmişəm
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Canlar verib, sənin kimi cananə yetmişəm,Rəhm eylə kim, yetincə sənə canə yetmişəm.
Şükraneyi-vüsalinə can verdigim bu kim,Çox dərd çəkmişəm ki, bu dərmanə yetmişəm.
Halım deyib, muradıma yetsəm əcəb degil,Bir bəndəyəm ki, dərgəhi-sultanə yetmişəm.
Muri-mühəqqərəm ki, sərasimə çox gəzib,Nagah barigahi-Süleymanə yetmişəm.
Bir bülbüləm ki, gülşən olubdur nişimənim,Ya tutiyəm ki, bir şəkəristanə yetmişəm.
Dövri-fələk müyəssər edibdir muradımı,Guya ki, talibi-gühərəm, kanə yetmişəm.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Miskin Füzuliyəm ki, sənə tutmuşam üzüm,Ya bir kəminə qətrə ki, ümmanə yetmişəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-canlar-verib-senin-kimi-canane-yetmisem
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Yaxdı hər zərrə gülümdən cismini bir bülbülün.
Kuyi-yarə meyl edib, ey göz yaşım, axdınsa gərÇatmadın hərgiz muradə, vermədin heç bir səmər.
Nə deyib, neyləmişik, nə eşidib gördün, yarKi, kəsib mehrini, etdin bizi sən qəhrə düçar?
Əgər sən həmnişin olsan gözəllərlə, könül, bir dəmUnutma kim, gələr hicran dəmi, eyşin olar bərhəm.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Bir salatın məni təklif eylədi,Doldurdu badəni, oğlan, bir-bir çək.
Mən hara qaçımMeşə ağ dumanı tel-tel didəndə,Yarpaq leysanında çaylar itəndə,
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
Nə kövkəbdir bu, ya rəbb kim, Gün əşdən nuri rövşəndirNə kövkəbdir bu, ya rəbb kim, Gün əşdən nuri rövşəndir,Nə qəbqəbdir ki, ətrafı gülü reyhanü gülşəndir.