Can verir rayiheyi-türbəti-pakin, ey tak,Nəvvər-Əllahu ləkəl-əzrə, səq-Əllahu sərak.

Hörmət etdin meyə, tə’zim ilə tutdun, saqi,Əzzəm-Əllahu ləkəl-əcrə ələllahi cəzak.

Səri-kuyində qəribiz, bizə bir munis yox,Talə ma anəsənəl-qəlbu, cəəlnahu fədak.

Səfheyi-dildə bulunmaz əsəri-surəti-qeyr,Hinə ma həllə, nəfil-ğeyrə ənil-qəlbi həvak.

Rəhi-eşqində götür qeyrdən, ey dil, rəğıbət,Fəiza şi’tə rəfiqən, ələmül-eşqi kəfak.

Xabi-qəflətdə, könül, vəsldən oldun məhrum,Fazə mən nalə ila vəslihi, ma xabə sivak.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, nə bilir əhli-vərə’ mey zövqin,Ənkərəl-hikmətə mən laməkə cəhlən və nəhak.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq