Ey məzaqi-cana cövrin şəhdü şəkkər tək ləziz
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Ey məzaqi-cana cövrin şəhdü şəkkər tək ləziz,Dəmbədəm zəhri-qəmin qəndi-mükərrər tək ləziz.
Atəşi-bərqi-fəraqın nari-duzəx tək əlim,Cüreyi-cami-visalın abi-kovsər tək ləziz.
Şərhi-əhvalım sənə məstə nəsihət kimi təlx,Təlx göftarın mənə məxmurə sağər tək ləziz.
Daği-eşqin dərdi zövqi-səltənət tək dilpəzir,Xaki-kuyin seyri fəthi-həft kişvər tək ləziz.
Nola bulsam zövq göydürdükcə sinəm üzrə dağ,Əhli-dərdə dağ olur, bidərdə zivər tək ləziz.
Taza-tazə daği-dərdindir dili-suzanımaFilməsəl hirs əhlinə cəmiyyəti-zər tək ləziz.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, aləmin gördüm qamu nemətlərin,Hiç nemət görmədim didari-dilbər tək ləziz.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-ey-mezaqi-cana-covrin-sehdu-sekker-tek-leziz
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Mən sənə dostam, nədir illət ki, düşmansan mənə.
Gülrüxüm, sərvqədim, canına canimdı fədaMa bəda qəbləkə ma fiykə minəl-hüsni bəda
Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məniSaxlaya bilməzdi yüz zəncir ilə aləm məni.
Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir anSənə aşiq deyil lazım məgər, bunca tökərsən qan?