Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var,Aşiqi sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.
Nola qan tökməkdə mahir olsa çeşmim mərdümü,Nütfeyi-qabildürür, qəmzən kimi ustadı var.
Qıl təfağür kim, sənin həm var mənim tək aşiqin,Leylinin Məcnunu, Şirinin əgər Fərhadı var.
Əhli-təmkinəm məni bənzətmə ey gül bülbülə,Dərdə yox səbri onun, hər ləhzə min fəryadı var.
Öylə bədhaləm ki, əhvalım görəndə şad olur,Hər kimin kim, dövr cövründən dili naşadı var.
Gəzmə, ey könlüm quşu, qafil fəzayi eşqdəKim, bu səhranın güzərgəhlərdə çox səyyadı var.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, eşq mənin qılma nasehdən qəbul,Əql tədbiridir ol, sanma ki, bir bünyadı var.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-mende-mecnundan-fuzun-asiqlik-istedadi-var
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Məncə, bu dövranda bir həmsöhbət axtarmaq əbəs.
Zülmündən, ey sənəm, dolub ahimlə asimanBilməm nə zülmdür göyə qalxır zaman-zaman.
Ol qələm kim, nəqş edib surətləri, ey dilrübaAyrılıq tərhin töküb, çəkmiş məni səndən cida.
Girdbadın tozu, ey məh, demə örtüb bədənimOynadır torpağı da naləmin ahəngi mənim.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Eşitmişəm bir neçə əhvalını,Bir özgəyə əhd-i vəfa qılmısan.
Müstəzadای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Səni gördüm bir bayatı çağırdımBizim bağın barı mən,Arzularam yarı mən.