Mənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardır,Pərişan türrələr dövründə sərgərdanlığm vardır.

Yaşım təxti-rəvandır, taci-zərrin şö’leyi-ahim,Görün kim, dövləti-eşq ilə nə sultanlığm vardır?

Yumulmaz əşk tüğyanından ansız çeşmi-xunbarım,Xəyali-surəti-cananə xoş heyranlığm vardır.

Sirişkim gör, məni, ey əbr, özündən kəm xəyal etmə,Həvayi-eşq ilə min səncə əşkəfşanlığm vardır.

Ləbin dövründə kim, insan olan can der ona mütləqƏgər abi-həyat etsəm tələb, heyvanlığm vardır.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli cami-mey tərkin qılıb, zöhd ilə təqvadənQamu danayə rövşəndir bu, kim, nadanlığm vardır.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq