عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفت
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفتعشق از فرهاد صورت یافت از من جان گرفت
تا در آرد نقش شیرین را بمهمانی دروخانه ای در بیستون ، فرهادِ سرگردان گرفت
گر سر دعوی ندارد بهر خون کوهکنبیستون را صورت شیرین چرا دامان گرفت
نیست لاله کوهکن انداخت سوی بیستونسینه پر خون که از داغ دل سوزان گرفت
گرچه مشکل بود بر فرهاد کار بیستونجان شیرین داد بر خود کار را آسان گرفت
دل بخون شد غرق با تیر تو از سوز درونسوخت در تن آتشی از شعله در پیکان گرفت
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دید سرگردانی سیاح صحرای امیدبهر آسایش فضولی دامن حرمان گرفت
Vurğunluq mən heyranın rəftarından parladı,Eşq Fərhaddan bədən, məndən can tapdı.
Şirinin nəqşini qonaq etmək üçün Sərgərdan Fərhad Bisütunda məskən saldı.Fərhadın qanının qisasını tələb etmirsə,
Şirinin şəkli nə üçün Bisütunun ətəyindən tutmuşdur?Dağyaranın Bisütuna sarı atdığı lalə deyil,
Yanar könlünün dağladığı qanlı sinəmdir.Bisütun işi Fərhada müşkül idisə də,
Şirin canını verib işini asanlaşdırdı.Könül qana qərq oldu, ya da sənin oxun içimin yanğısından,
Canımda yanıb peykana şöləsindən od vurdu.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-102
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Dürdvəş sərgəşteyi-camü xərabi-badəyəm,Etibarım yox, ayaq toprağı bir üftadəyəm.
Dürcdür ləli-rəvanbəxşin, düri-şəhvar ləfzDürcdür ləli-rəvanbəxşin, düri-şəhvar ləfz,Dürcdən dürlər tökərsən eyləsən izhar ləfz.
Ey bivəfa ki, adət olubdur cəfa sanaEy bivəfa ki, adət olubdur cəfa sana,Billah cəfadır, olma demək bivəfa sana.
Ey əsiri-dami-qəm, bir guşeyi-meyxanə tut!Ey əsiri-dami-qəm, bir guşeyi-meyxanə tut!Tutma zühhadın müxalif pəndini, peymanə tut!