کسی در عاشقی از سوی پنهانم خبر داردکه چون من آتشی در سینه داغی بر جگر دارد

Kimin ki, mən kimi var sinəsində daği-ciyər,Tutar bu gizli qəmi-eşqdən yəqin o xəbər.

بزن دستی بدامان سرشک ای چشم ترک امشبچو دامانش غباری چهره ام زان خاک در دارد

Öpüb ətəkləri tək xaki-rahini üzümüz,Sən ey gözüm yaşı, axma, qalıbdır ondan əsər.

بگیر ای باد با خاک ره او رخنه چشممکه نزهتگاه دل بیم خلل زین رهگذر دارد

Səp, ey külək, gözümə torpağı yolundan onun,Bu yolda qəlb evimə yoxsa çox xələl yetişər.

مرا ساقی طریق بی خودی بنما که می بینمره هشیاریم از مستی چشمش خطر دارد

Sənin kimi əgər olmazsa rəhbər, ey saqi,Olar xumar baxışından yolumda xovfü xətər.

ز خونریزی بتیرت نسبتی دارند زانست اینکه با مژگان خونین مردم چشمم نظر دارد

Oxun kimi qan axıtmaq olur bir adət ona,Bu qanlı kipriyə göz mərdümü edəndə nəzər.

چو سایه بر رهش افتاده ام کاری کن ای طالعکه آید آفتاب من مرا از خاک بردارد

Yolunda kölgəyəm, ey bəxt, rəhm qıl barı,Günəş kimi sala bu torpağa o bəlkə güzər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی با خیال لعل میگون بتان هر دمچو می در جام صد گرداب خون در چشم تر دارد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Xəyali-ləli ilə bütlərin, Füzuli, dolubGözün piyaləsi mey rəngli qanla şamü səhər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana