نیست چشم من کزو اشک جگرگون می‌چکدبر سرم زخمیست از تیغت کزو خون می‌چکد

می‌چکد هردم خوی از رخسار آتشناک اوحیرتی دارم ز آتش کآب ازو چون می‌چکد

می‌کند در کوه لعل سفته سنگ خاره راقطره کز دیده فرهاد محزون می‌چکد

لاله می‌روید برو داغ ملامت هرکجابهر لیلی خون دل از چشم مجنون می‌چکد

در درونم دل مگر بگداخت کامشب دیده رابر رخم خونابه از اندازه بیرون می‌چکد

نیست شبنم کانجم از رشک در دندان توقطره‌قطره آب می‌گردد ز گردون می‌چکد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خون دل بر رخ فضولی را ز چشم خون‌فشاندم‌به‌دم بر یاد آن لب‌های میگون می‌چکد

Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar,Vurduğun oxlar yerindən qanım, ey canan, damar.

Qətrə-qətrə tər düzülmüş atəşin rüxsarinə,Valehəm, oddan necə olmuş düri-qəltan damar.

Həsrətində ah çəkib ağlarsa Məcnun Leylinin,Lalənin qəlbinə dağ, yarpağına al qan damar.

Yoxsa sinəmdə ürək qanə sanki dönübdür bu gecə,Ağlaram, rüxsarıma qan sanki bir ümman damar.

Sanma şəbnəm, göydə ulduzlar sənin hüsnün görüb,Qibtədən dönmüş suya, gül üstünə hər an damar.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, yada saldıqda o meygun ləbləri,Qan sızan gözdən üzünə ləl ilə mərcan damar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar