نیست چشم من کزو اشک جگرگون میچکد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
نیست چشم من کزو اشک جگرگون میچکدبر سرم زخمیست از تیغت کزو خون میچکد
میچکد هردم خوی از رخسار آتشناک اوحیرتی دارم ز آتش کآب ازو چون میچکد
میکند در کوه لعل سفته سنگ خاره راقطره کز دیده فرهاد محزون میچکد
لاله میروید برو داغ ملامت هرکجابهر لیلی خون دل از چشم مجنون میچکد
در درونم دل مگر بگداخت کامشب دیده رابر رخم خونابه از اندازه بیرون میچکد
نیست شبنم کانجم از رشک در دندان توقطرهقطره آب میگردد ز گردون میچکد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خون دل بر رخ فضولی را ز چشم خونفشاندمبهدم بر یاد آن لبهای میگون میچکد
Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar,Vurduğun oxlar yerindən qanım, ey canan, damar.
Qətrə-qətrə tər düzülmüş atəşin rüxsarinə,Valehəm, oddan necə olmuş düri-qəltan damar.
Həsrətində ah çəkib ağlarsa Məcnun Leylinin,Lalənin qəlbinə dağ, yarpağına al qan damar.
Yoxsa sinəmdə ürək qanə sanki dönübdür bu gecə,Ağlaram, rüxsarıma qan sanki bir ümman damar.
Sanma şəbnəm, göydə ulduzlar sənin hüsnün görüb,Qibtədən dönmüş suya, gül üstünə hər an damar.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, yada saldıqda o meygun ləbləri,Qan sızan gözdən üzünə ləl ilə mərcan damar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-129
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nə qış tufanları dağlara qaçaydı,Nə bahar gələydi,
Həyatda ümidÜmid əgər bu qaranlıq cahanda olmazsa,Kim axtarardı həyatın şəfəqli çeşməsini?
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamazBir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?
OlaydıA gül şaxı, yaşıl yarpaq açmısan,Nə xoş olur, qönçələrin olaydı.