بخاک پای تو تا ترک سر نخواهم کردهوای کاکلت از سر بدر نخواهم کرد

قضا که عشق توام یاد داد می دانستکه غیر عشق تو کار دگر نخواهم کرد

چنان ز دست غمت خاک کرده ام بر سرکه روز حشر سر از خاک بر نخواهم کرد

مپرس حال دل خسته ام طبیب که منز راز خویش کسی را خبر نخواهم کرد

نمی برم ز تو پیوند گر برند سرمبترک سر ز تو قطع نظر نخواهم کرد

سرم خوشست بسودا اگر چه می دانمکه با چنین سر و سودا بسر نخواهم کرد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی آتش غم گر دهد بباد مراشکایت از غم آن سیمبر نخواهم کرد

Zülfün qəmilə oldu könül mübtəla sənə,Kuyində, sevgilim, ola başım fəda sənə.

Təlim edəndə eşqini bilmişdi kim, qəza,Olsam hər işlə, göstərərəm mən vəfa sənə.

Bunca töküldü başimə eşqin yolunda xak,Yetmək çətin bu bar ilə ruzi-cəza sənə.

Sorma bu xəstə qəlbimin əhvalın, ey təbib,Bu gizli sirrdən demərəm macəra sənə.

Səndən başım kəsilsə də ayrılmaram, inan,Sərməsti-eşqinəm, gözəlim, mərhəba sənə!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bir dəm şikayət etmə, Füzuli, o şuxdən,Mum tək əritsə qəm odu, versə cəfa sənə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq