چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسدشیشه را حال چه باشد که به فولاد رسد
هر دم از هجر تو بر چرخ رسانم فریادبه امیدی که مگر چرخ به فریاد رسد
مکن از آه من اکراه که شمع رخ تونه چراغیست که او را ضرر از باد رسد
اثر بخت بد و نیک نگر کز شیرینکام خسرو برد آزار به فرهاد رسد
تا رسیدست ز مژگان تو تیری بر مندارم آن ذوق که از صید به صیاد رسد
ز تو ای شمعِ منّور ، نه چنان شد بغداد؟که کند یاد وطن هر که به بغداد رسد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. غم غیر تو برون کرد فضولی از دلکه غمی گر رسد از تو به دل شاد رسد
Tiği-cövrünlə könül, var yeri, bərbad olsa,Şüşə əlbəttə sınar, düşməni fulad olsa.
Ahü fəryadımı hicrində yetirdim fələyə,Qəm deyil, çərxi-fələkdən mənə imdad olsa.
Nifrət etmə görüb ahım ki, sənin şəmi-rüxünSönməz, əlbəttə, küləkdən necə bidad olsa.
Bağdadı şəmi-rüxünlə elə pürnur elədin,Kimsə yadi-vətən etməz yeri Bağdad olsa.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qəlbdən atdı Füzuli qəmini əğyarın,Olacaq dərdü qəmində o əgər şad olsa.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-142
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
BƏRŞ HƏM MÜTTƏBE ŞÜDƏ ƏKNUNBərşə çün düşdü söz, dedi:
DibaçəDİBAÇƏYa Rəb, rəhi-eşqində bəni şeyda qıl,
Altıncı bab. İmam Həsən Həzrətləri əhvalın bəyan edərHəzrəti Sultani-səriri-Kibriya və maliki-mülki-"Tö’til-mulkə mən tə’şau"xəvasi-dərgahi-rif’ət dəstgahinə irşad təslimü təvəkkül qılub, cəvabi-tə’nü
Fəsli-ibtilayi-Adəm əleyhissəlamMöhnətsərayi-xilqət və darülbəlayi-fitrətdə müsibətzədələr pişvası və dilşüdələr müqtədası Həzrəti-Adəmi-Səfidir, əleyhissəlam. Şe’r:Adəm ki, fəzayi-aləmə basdı qədəm,