من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد
Mən kiməm ki, sənin kuyin mənə məskən olsun?Kuyinin torpağı hər ləhzə mənim nəzərimdə olsun?
هیچ کس پیش تو نآرد بزبان حال دلمشمع من حال دلم پیش تو روشن باشد
Könlümün əhvalını kimsə sənin yanında dilə gətirməz,Mənim şəmim, könlümün əhvalı sənə aydındır.
دشمنان تا بکی از دوستیت شاد شوندحال من از تو بکام دل دشمن باشد
Düşmən haçanadək səninlə dostluqdan sevinəcəkdir?Mənim əhvalım haçanadək sənin üzündən düşmənin istədiyi kimi olacaq?
بر سر کوی خود ای شمع مسوزان ما راگلشن کوی تو حیف است که گلخن باشد
Ey şəm öz kuyinin başında bizi yandırma,Hayıfdır ki, sənin kuyinin gülşəni külxən olsun.
جان من تا بقیامت نبرم نام حیاتگر پس از مرگ مرا کوی تو مدفن باشد
Mənim canım, qiyamətədək həyatdan ad çəkmərəm,Əgər öləndən sonra sənin kuyin mənim mədfənim olsa.
به خدنگی برهان از الم و غم ما راچند ما را الم جان و غم تن باشد
Bircə oxunla qəm-qüssədən bizi xilas et,Haçanadək can qəmi, bədən dərdi çəkəcəyik?
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مکن از خاک درت منع فضولی ای گلجای بلبل به ازان نیست که گلشن باشد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey gül, Füzulini qapının torpağından uzaqlaşdırma,Bülbülün gülşəndən gözəl yeri yoxdur.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-143
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
به حرف قید ز کلک فنا کشیده رقم
Nə vaxtadək qoşa zülfün mənə qeydi-cəfa olsunNəsibim dərdü möhnət, məskənim dami-bəla olsun?
Qalx, ey dövran yerişli, fələk gövdəli dəvə Ki, ayağının pəncəsi bədirlənmiş ay, boynun hilal kimidir.Ey yerişi dövran kimi olub, lakin onun kimi rəhmsiz olmayan,
Dil yaxşıdır ki, Allahın birliyini söyləsinƏgər elə olmasa, ağızda dil olmasa yeydir.