دل درون سینه دردت را به جان میپرورد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
دل درون سینه دردت را به جان میپروردذوق میبیند ازآن هردم ازآن میپرورد
Dərdini sinəmdə könlüm eylə bil can bəsləyir,Ol səbəbdəndir onu zövq ilə hər an bəsləyir.
عاقبت معلوم شد بهر سکانت بوده استاین که جسم ناتوانم استخوان میپرورد
Indi məlum oldu ki, ancaq şikayət qılmağaBu sümükləri həmişə cismi-üryan bəsləyir.
لعل اشک لالهگون پرورده چشم منستکی بدین رونق بود لعلی که کان میپرورد
Lalə rəngli göz yaşım öz çeşmimin məhsuludur,Böylə bir rövnəqli ləli hansı bir kan bəsləyir.
چون نریزد با خیال خط او چشمم سرشکسبزه دارد بآن آب روان میپرورد
Gözlərim xəttin xəyalilə necə yaş tökməsin,Çün axar su göy çəmənlik, baği-bustan bəsləyir.
چون قدت ناید اگر سازد بدین عالم روانهر نهالی را که رضوان در جنان میپرورد
Qamətin tək sərv olmaz, dəhrə gər etsə rəvanHər ağac kim, gülşəni-cənnətdə rizvan bəsləyir.
نعمت دنیا به جاهل گر رسد نبود عجبهست عادت طفل را لطف زنان میپرورد
Olsa cahildə, təəccüb etmə, dünya neməti,Xoş dil, adətdir, həmişə tifli-nadan bəsləyir.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. دیده و دل را فضولی میدهد خون از جگردشمنان خویش را بنگر چه سان میپرورد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çeşmü qəlbinə Füzuli öz ciyər qanın verir,Gör necə düşmənlərin daim firavan bəsləyir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-178
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Aləm oldu şad səndən, mən əsiri-qəm hənuz,Aləm etdi tərki-qəm, məndə qəmi-aləm hənuz.
Bilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imişBilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imiş,Ağzını derlərdi yox, dediklərincə var imiş.
Budur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanBudur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanKim, ol can döndərər cismə, bu cismi ayırar candan.
Buraxdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayiBuraxdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayi,Götürdü yer üzündən möcizi-ləlin Məsihayi.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Sərü hər muydə min aşiqi nalanın var,Məgər ey şux nə bir cismdə min canın var.
QışQar yağaraq dünya açmış ağ çiçəkNə qoyun var otlaqlarda, nə inək.
Öyün, millət!O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
SəndədirGetmənəm obağdan, çıxmasın adın sənin,Söylənməsin heç bir yerdə yeməli zadın sənin,