ای دل از دیده فزون دیده ز دل سوی تو مایل
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ای دل از دیده فزون دیده ز دل سوی تو مایلدلم از دیده ترا می طلبد دیده ام از دل
چه عجب میل تو از سادگی مردم چشمتو بلایی چه شناسند ترا مردم غافل
نقش از سنگ بشستن نرود چند بگریمچو ستم یافت رقم در دلت از گریه چه حاصل
چو خط نامه که خواهند بشویند ز اشکمنشده محو دل از دل نشود نقش تو زایل
عالمی گریه کنان بر غم من در غم عشقتمن بدان شاد که گشتم بغم عشق تو قایل
نیست در سلسله های خم زلفت دل سوزانهست آویخته قندیل فروزان بسلاسل
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست در دهر کسی قابل تمکین اقامتجز فضولی که سر کوی ترا ساخته منزل
Göz könüldən, qəlb gözdən çox, inan, istər səni,Qəlb gözdən, göz könüldən hər zaman istər səni.
Gözlərim içrə bəbəklər sadədil bir körpə təkBilməyirlər fitnəsən, çox mehriban istər səni.
Ağlamaq bihudədir, gözdən silinməz nəqşlər,Nəqş olub qəlbimdə zülm, ancaq bu can istər səni.
Sinədə mehrin yaşar, nəqşin gözümdə yer tutub,Sinəmə gözdən axar su, binişan istər səni.
Bağlanıbdır zülfünün zəncirinə qəndil kimi,Xəstə könlüm odlanar, eylər fəğan, istər səni.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Tərk qıldı kuyini dostlar Füzulidən səvay,Tək o salmış asitanında məkan, istər səni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-244
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
İşi müsibət ilə iztirabdır könlün.
Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gülKi, dinlər ahü zar etdikcə bülbül.
Tökülüb zülfi-pərişan üzünə halə misalArizin bədrə dönüb, var iki yanında hilal.
Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənimGöz yaşımla çak-çak olmuşdur ol pirahənim.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Məcnun olub səhralara düşmüşəm,Zeydsən Leylinin sorağını gör,
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamazBir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?
MəndədiƏylən, oğlum, xəbər verim pərli pəkan məndədi,Yüz açar olsa açılmaz, bağlı dükan məndədi,
Eşqə könül verməyən cananı qıymaz banaEşqə könül verməyən cananı qıymaz bana,Bəlləgini tərk edüp, qal ilə gəlməz bana.