زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل

Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gülKi, dinlər ahü zar etdikcə bülbül.

مگر جانی ندارد گل که داردبآه بلبلان چندین تحمل

Gülün qəlbi məgər yoxdur ki, buncaEdər bülbüllər ahinə təhəmmül.

ز عاشق می فزاید قدر معشوقنه از بسیاری جاه و تجمل

Tapar məşuq şöhrət aşiq iləKömək etməz ona cahü təcəmmül.

نگار من مکن بی التفاتیمزن بر عاشقان تیغ تغافل

Nigarım, kəsmə məndən iltifatın,Bu aşiqdən yetər, etmə təğafül.

اگر خواهی که بگشاید دل مابر افشان زلف یا بگشای کاکل

Gər istərsən açılsın könlümüz, sənDağıt zülfün üzarə, qıl səlasil.

بشرط صبر بر غم می توان یافتگل مقصد ز گلزار توکل

Dözən dərdə çatar səbr ilə kamə,Təvəkkül bağçasından ol dərər gül.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. توکل را فضولی کار فرمامکن کاری به تدبیر و تأمل

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, işdə tədbirə əl atma,İşə iqdam edərkən qıl təvəkkül.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq