هست می گویند خالی آن غدار آل را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هست می گویند خالی آن غدار آل راچشم کی برداشتم ز ابرو که بینم خال را
چشم بگشادی ندیدم مرغ دل را جای خودغالبا شد صید آن شبها ز مشکین بال را
ای بهر نوک مژه برده دلی در خواب اوجمع کن یک لحظه دلهای پریشان حال را
هفته شد دیدن آن مه نشد روزی مراآه اگر زین گونه در غم بگذرانم سال را
گفتمش با قد خم زان خال دور افتاده امگفت با کی نیست گر نقطه نباشد دال را
با تو خوش حالیم در دشت جنون ای دود آهکم مفرما از سر ما سایه اقبال را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می جهد چشم فضولی وین ز موج اشک نیستغالبا میبینم آن رخسار فرخفال را
Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini,Çəkmədim mən qaşlarından göz, görüm ta xalini.
Ta göz açdım, öz yerində görmədim könlüm quşun,Odlanıb görcək sənin şahbazi-mişkin balini.
Kirpiyin hər bir oxunda bir könül var, yat, gülüm!Cəm qıl aşiqlərin qəlbi-pərişanhalini.
Görməyi bir həftədir kim, olmamış qismət mənə,Neyləsin aşiq, keçirsə böylə mahü salini.
Söylədim: xalından ayrıldım əyilmiş qəddlə,Söylədi: “dal” nüqtəsizdir, pozma gəl əhvalini.
Sənlə xoşhaləm cünun dəştində, ey ahim, mənimEyləmə əskik başımdan sayeyi-iqbalini.
Əşk mövcündən, Füzuli, sanma seyrər gözlərim,Ol məhin görməkdəyəm rüxsari-fərrux falini.
Ərəb əlifbasında “dal” hərfi nöqtəsiz yazılır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-49
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başım əflakə də çatsa, könül kuyinə meyl eylər.
Aləm bizə zindanə dönə, qəm yemərik bizViranəyə də dönsə cahan, uf demərik biz.
Mənim cahanda ki, bir yari-gülüzarım yoxIşim ki, yox, burada qalmağa qərarım yox.
Qəlbimin dərdini mən istəmirəm yarə yazamBilirəm ki, oxumaz, gər ona səd barə yazam.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Yeriməz salik olan rahi-rizadən qeyri,İstəməz arif olan cövrü cəfadən qeyri.
MüxəmməsZivər nə səzadır sənə ey dilbəri-ziba!Binəqs yaratmış səni ol xalqi-yekta!
Ənbərin, zülfinmidir, ya müşki-tatarın dururƏnbərin, zülfinmidir, ya müşki-tatarın durur,Köydə kovkəb əqdi həm, lölöyi-şəhvarın durur.
HeyHicran yürüş etdi, qəm aldı canım,Ağlar gözüm, qanlı yaşlar tökər hey.