شد بدیدار تو روشن دیده خونبار مایافت از وصل تو مرهم سینه افکار ما

Görüşün nur verir dideyi-xunbarımıza,Vəslətin mərhəm olur sineyi-qəmxarımıza.

بی تردد دولت وصل تو ما را شد نصیببه که غیر از شکر این نعمت نباشد کار ما

Dərd-sərsiz çatırıq vəslinə, bundan başqaŞükri-nemət nə gərəkdir, gözəlim, karımıza?

همدم ما بود غم درد سر از ما کرد کمغالبا دلگیر شد از گریه بسیار ما

Qəm idi həmdəmimiz, bizdən uzaqlaşdı o da,Çünki tab eyləmədi dideyi-xunbarımıza.

دور گردون بر مراد خاطر ما شد مگررحمی آمد چرخ را بر نالهای زار ما

Olmadı istəyimizcə fələyin dövrani,Rəhmi gəlmişdir onun ahi-dili-zarımıza.

آسمان دارالشفای عافیت را در گشودرو نهاد از درد در صحت دل بیمار ما

Asiman qarşımıza açdı səlamət qapısın,Getdi qəm, verdi şəfaət dili-bimarımıza.

بعد ازین ما را ز دوران فلک خوفی نمانددست دوران فلک کوته شد از آزار ما

Qalmadı dövri-fələkdən daha bir vahiməmiz,Bir də yetməz əli çərxin bizim azarımıza.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. حمدلله بر فروغ صبح دولت یافت رهدر شب محنت فضولی دولت بیدار ما

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Füzuli, daha şükr eylə ki, zülmət gecəsiGörsənir nuri-səhər dövləti-bidarımıza.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran